Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дайма́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дайма́ю дайма́ем
2-я ас. дайма́еш дайма́еце
3-я ас. дайма́е дайма́юць
Прошлы час
м. дайма́ў дайма́лі
ж. дайма́ла
н. дайма́ла
Загадны лад
2-я ас. дайма́й дайма́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дайма́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дайнава́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дайнава́
Р. Дайнавы́
Д. Дайнаве́
В. Дайнаву́
Т. Дайнаво́й
Дайнаво́ю
М. Дайнаве́

дайні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дайні́ца дайні́цы
Р. дайні́цы дайні́ц
Д. дайні́цы дайні́цам
В. дайні́цу дайні́цы
Т. дайні́цай
дайні́цаю		 дайні́цамі
М. дайні́цы дайні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дайні́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дайні́чка дайні́чкі
Р. дайні́чкі дайні́чак
Д. дайні́чцы дайні́чкам
В. дайні́чку дайні́чкі
Т. дайні́чкай
дайні́чкаю		 дайні́чкамі
М. дайні́чцы дайні́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Дайно́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дайно́ўка
Р. Дайно́ўкі
Д. Дайно́ўцы
В. Дайно́ўку
Т. Дайно́ўкай
Дайно́ўкаю
М. Дайно́ўцы

Дайнякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дайнякі́
Р. Дайняко́ў
Д. Дайняка́м
В. Дайнякі́
Т. Дайняка́мі
М. Дайняка́х

дайсці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дайду́ до́йдзем
2-я ас. до́йдзеш до́йдзеце
3-я ас. до́йдзе до́йдуць
Прошлы час
м. дайшо́ў дайшлі́
ж. дайшла́
н. дайшло́
Загадны лад
2-я ас. дайдзі́ дайдзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дайшо́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Да́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Да́ка
Р. Да́кі
Д. Да́цы
В. Да́ку
Т. Да́кай
Да́каю
М. Да́цы

дакава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дакава́нне дакава́нні
Р. дакава́ння дакава́нняў
Д. дакава́нню дакава́нням
В. дакава́нне дакава́нні
Т. дакава́ннем дакава́ннямі
М. дакава́нні дакава́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

дакава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дакава́ны дакава́ная дакава́нае дакава́ныя
Р. дакава́нага дакава́най
дакава́нае		 дакава́нага дакава́ных
Д. дакава́наму дакава́най дакава́наму дакава́ным
В. дакава́ны (неадуш.)
дакава́нага (адуш.)		 дакава́ную дакава́нае дакава́ныя (неадуш.)
дакава́ных (адуш.)
Т. дакава́ным дакава́най
дакава́наю		 дакава́ным дакава́нымі
М. дакава́ным дакава́най дакава́ным дакава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.