ме́мфіскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ме́мфіскі |
ме́мфіская |
ме́мфіскае |
ме́мфіскія |
| Р. |
ме́мфіскага |
ме́мфіскай ме́мфіскае |
ме́мфіскага |
ме́мфіскіх |
| Д. |
ме́мфіскаму |
ме́мфіскай |
ме́мфіскаму |
ме́мфіскім |
| В. |
ме́мфіскі (неадуш.) ме́мфіскага (адуш.) |
ме́мфіскую |
ме́мфіскае |
ме́мфіскія (неадуш.) ме́мфіскіх (адуш.) |
| Т. |
ме́мфіскім |
ме́мфіскай ме́мфіскаю |
ме́мфіскім |
ме́мфіскімі |
| М. |
ме́мфіскім |
ме́мфіскай |
ме́мфіскім |
ме́мфіскіх |
Іншыя варыянты:
мемфі́скі.
Крыніцы:
piskunou2012.
мемфі́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мемфі́скі |
мемфі́ская |
мемфі́скае |
мемфі́скія |
| Р. |
мемфі́скага |
мемфі́скай мемфі́скае |
мемфі́скага |
мемфі́скіх |
| Д. |
мемфі́скаму |
мемфі́скай |
мемфі́скаму |
мемфі́скім |
| В. |
мемфі́скі (неадуш.) мемфі́скага (адуш.) |
мемфі́скую |
мемфі́скае |
мемфі́скія (неадуш.) мемфі́скіх (адуш.) |
| Т. |
мемфі́скім |
мемфі́скай мемфі́скаю |
мемфі́скім |
мемфі́скімі |
| М. |
мемфі́скім |
мемфі́скай |
мемфі́скім |
мемфі́скіх |
Іншыя варыянты:
ме́мфіскі.
Крыніцы:
piskunou2012.
ме́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ме́на |
| Р. |
ме́ны |
| Д. |
ме́не |
| В. |
ме́ну |
| Т. |
ме́най ме́наю |
| М. |
ме́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
менавазі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
менавазі́н |
| Р. |
менавазі́ну |
| Д. |
менавазі́ну |
| В. |
менавазі́н |
| Т. |
менавазі́нам |
| М. |
менавазі́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
менава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
менава́ны |
менава́ная |
менава́нае |
менава́ныя |
| Р. |
менава́нага |
менава́най менава́нае |
менава́нага |
менава́ных |
| Д. |
менава́наму |
менава́най |
менава́наму |
менава́ным |
| В. |
менава́ны (неадуш.) менава́нага (адуш.) |
менава́ную |
менава́нае |
менава́ныя (неадуш.) менава́ных (адуш.) |
| Т. |
менава́ным |
менава́най менава́наю |
менава́ным |
менава́нымі |
| М. |
менава́ным |
менава́най |
менава́ным |
менава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
менава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
менава́ны |
менава́ная |
менава́нае |
менава́ныя |
| Р. |
менава́нага |
менава́най менава́нае |
менава́нага |
менава́ных |
| Д. |
менава́наму |
менава́най |
менава́наму |
менава́ным |
| В. |
менава́ны (неадуш.) менава́нага (адуш.) |
менава́ную |
менава́нае |
менава́ныя (неадуш.) менава́ных (адуш.) |
| Т. |
менава́ным |
менава́най менава́наю |
менава́ным |
менава́нымі |
| М. |
менава́ным |
менава́най |
менава́ным |
менава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
менава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мяну́юся |
мяну́емся |
| 2-я ас. |
мяну́ешся |
мяну́ецеся |
| 3-я ас. |
мяну́ецца |
мяну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
менава́ўся |
менава́ліся |
| ж. |
менава́лася |
| н. |
менава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мяну́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
менава́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мяну́ю |
мяну́ем |
| 2-я ас. |
мяну́еш |
мяну́еце |
| 3-я ас. |
мяну́е |
мяну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
менава́ў |
менава́лі |
| ж. |
менава́ла |
| н. |
менава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мяну́й |
мяну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мяну́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
менаві́та
часціца
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.