Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дазава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазу́ю дазу́ем
2-я ас. дазу́еш дазу́еце
3-я ас. дазу́е дазу́юць
Прошлы час
м. дазава́ў дазава́лі
ж. дазава́ла
н. дазава́ла
Загадны лад
2-я ас. дазу́й дазу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дазу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дазаму́жні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дазаму́жні дазаму́жняя дазаму́жняе дазаму́жнія
Р. дазаму́жняга дазаму́жняй
дазаму́жняе
дазаму́жняга дазаму́жніх
Д. дазаму́жняму дазаму́жняй дазаму́жняму дазаму́жнім
В. дазаму́жні (неадуш.)
дазаму́жняга (адуш.)
дазаму́жнюю дазаму́жняе дазаму́жнія (неадуш.)
дазаму́жніх (адуш.)
Т. дазаму́жнім дазаму́жняй
дазаму́жняю
дазаму́жнім дазаму́жнімі
М. дазаму́жнім дазаму́жняй дазаму́жнім дазаму́жніх

Крыніцы: piskunou2012.

дазапра́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дазапра́ўлюся дазапра́вімся
2-я ас. дазапра́вішся дазапра́віцеся
3-я ас. дазапра́віцца дазапра́вяцца
Прошлы час
м. дазапра́віўся дазапра́віліся
ж. дазапра́вілася
н. дазапра́вілася
Загадны лад
2-я ас. дазапра́ўся дазапра́ўцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дазапра́віўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дазапра́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дазапра́ўлю дазапра́вім
2-я ас. дазапра́віш дазапра́віце
3-я ас. дазапра́віць дазапра́вяць
Прошлы час
м. дазапра́віў дазапра́вілі
ж. дазапра́віла
н. дазапра́віла
Загадны лад
2-я ас. дазапра́ў дазапра́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час дазапра́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дазапра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дазапра́ўка
Р. дазапра́ўкі
Д. дазапра́ўцы
В. дазапра́ўку
Т. дазапра́ўкай
дазапра́ўкаю
М. дазапра́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дазапра́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дазапра́ўлены дазапра́ўленая дазапра́ўленае дазапра́ўленыя
Р. дазапра́ўленага дазапра́ўленай
дазапра́ўленае
дазапра́ўленага дазапра́ўленых
Д. дазапра́ўленаму дазапра́ўленай дазапра́ўленаму дазапра́ўленым
В. дазапра́ўлены (неадуш.)
дазапра́ўленага (адуш.)
дазапра́ўленую дазапра́ўленае дазапра́ўленыя (неадуш.)
дазапра́ўленых (адуш.)
Т. дазапра́ўленым дазапра́ўленай
дазапра́ўленаю
дазапра́ўленым дазапра́ўленымі
М. дазапра́ўленым дазапра́ўленай дазапра́ўленым дазапра́ўленых

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

дазапра́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дазапра́ўлены дазапра́ўленая дазапра́ўленае дазапра́ўленыя
Р. дазапра́ўленага дазапра́ўленай
дазапра́ўленае
дазапра́ўленага дазапра́ўленых
Д. дазапра́ўленаму дазапра́ўленай дазапра́ўленаму дазапра́ўленым
В. дазапра́ўлены (неадуш.)
дазапра́ўленага (адуш.)
дазапра́ўленую дазапра́ўленае дазапра́ўленыя (неадуш.)
дазапра́ўленых (адуш.)
Т. дазапра́ўленым дазапра́ўленай
дазапра́ўленаю
дазапра́ўленым дазапра́ўленымі
М. дазапра́ўленым дазапра́ўленай дазапра́ўленым дазапра́ўленых

Кароткая форма: дазапра́ўлена.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

дазапраўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазапраўля́юся дазапраўля́емся
2-я ас. дазапраўля́ешся дазапраўля́ецеся
3-я ас. дазапраўля́ецца дазапраўля́юцца
Прошлы час
м. дазапраўля́ўся дазапраўля́ліся
ж. дазапраўля́лася
н. дазапраўля́лася
Загадны лад
2-я ас. дазапраўля́йся дазапраўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дазапраўля́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

дазапраўля́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дазапраўля́ю дазапраўля́ем
2-я ас. дазапраўля́еш дазапраўля́еце
3-я ас. дазапраўля́е дазапраўля́юць
Прошлы час
м. дазапраўля́ў дазапраўля́лі
ж. дазапраўля́ла
н. дазапраўля́ла
Загадны лад
2-я ас. дазапраўля́й дазапраўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дазапраўля́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

дазапра́ўшчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дазапра́ўшчык дазапра́ўшчыкі
Р. дазапра́ўшчыка дазапра́ўшчыкаў
Д. дазапра́ўшчыку дазапра́ўшчыкам
В. дазапра́ўшчык дазапра́ўшчыкі
Т. дазапра́ўшчыкам дазапра́ўшчыкамі
М. дазапра́ўшчыку дазапра́ўшчыках

Крыніцы: piskunou2012.