дазава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазу́ю |
дазу́ем |
| 2-я ас. |
дазу́еш |
дазу́еце |
| 3-я ас. |
дазу́е |
дазу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дазава́ў |
дазава́лі |
| ж. |
дазава́ла |
| н. |
дазава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазу́й |
дазу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дазу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дазапра́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазапра́ўлюся |
дазапра́вімся |
| 2-я ас. |
дазапра́вішся |
дазапра́віцеся |
| 3-я ас. |
дазапра́віцца |
дазапра́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
дазапра́віўся |
дазапра́віліся |
| ж. |
дазапра́вілася |
| н. |
дазапра́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазапра́ўся |
дазапра́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазапра́віўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дазапра́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазапра́ўлю |
дазапра́вім |
| 2-я ас. |
дазапра́віш |
дазапра́віце |
| 3-я ас. |
дазапра́віць |
дазапра́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
дазапра́віў |
дазапра́вілі |
| ж. |
дазапра́віла |
| н. |
дазапра́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазапра́ў |
дазапра́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазапра́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дазапра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дазапра́ўка |
| Р. |
дазапра́ўкі |
| Д. |
дазапра́ўцы |
| В. |
дазапра́ўку |
| Т. |
дазапра́ўкай дазапра́ўкаю |
| М. |
дазапра́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дазапра́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дазапра́ўлены |
дазапра́ўленая |
дазапра́ўленае |
дазапра́ўленыя |
| Р. |
дазапра́ўленага |
дазапра́ўленай дазапра́ўленае |
дазапра́ўленага |
дазапра́ўленых |
| Д. |
дазапра́ўленаму |
дазапра́ўленай |
дазапра́ўленаму |
дазапра́ўленым |
| В. |
дазапра́ўлены (неадуш.) дазапра́ўленага (адуш.) |
дазапра́ўленую |
дазапра́ўленае |
дазапра́ўленыя (неадуш.) дазапра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленай дазапра́ўленаю |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленымі |
| М. |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленай |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
дазапра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дазапра́ўлены |
дазапра́ўленая |
дазапра́ўленае |
дазапра́ўленыя |
| Р. |
дазапра́ўленага |
дазапра́ўленай дазапра́ўленае |
дазапра́ўленага |
дазапра́ўленых |
| Д. |
дазапра́ўленаму |
дазапра́ўленай |
дазапра́ўленаму |
дазапра́ўленым |
| В. |
дазапра́ўлены (неадуш.) дазапра́ўленага (адуш.) |
дазапра́ўленую |
дазапра́ўленае |
дазапра́ўленыя (неадуш.) дазапра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленай дазапра́ўленаю |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленымі |
| М. |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленай |
дазапра́ўленым |
дазапра́ўленых |
Кароткая форма: дазапра́ўлена.
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
дазапраўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазапраўля́юся |
дазапраўля́емся |
| 2-я ас. |
дазапраўля́ешся |
дазапраўля́ецеся |
| 3-я ас. |
дазапраўля́ецца |
дазапраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дазапраўля́ўся |
дазапраўля́ліся |
| ж. |
дазапраўля́лася |
| н. |
дазапраўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазапраўля́йся |
дазапраўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дазапраўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дазапраўля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазапраўля́ю |
дазапраўля́ем |
| 2-я ас. |
дазапраўля́еш |
дазапраўля́еце |
| 3-я ас. |
дазапраўля́е |
дазапраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дазапраўля́ў |
дазапраўля́лі |
| ж. |
дазапраўля́ла |
| н. |
дазапраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазапраўля́й |
дазапраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дазапраўля́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
дазапра́ўшчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазапра́ўшчык |
дазапра́ўшчыкі |
| Р. |
дазапра́ўшчыка |
дазапра́ўшчыкаў |
| Д. |
дазапра́ўшчыку |
дазапра́ўшчыкам |
| В. |
дазапра́ўшчык |
дазапра́ўшчыкі |
| Т. |
дазапра́ўшчыкам |
дазапра́ўшчыкамі |
| М. |
дазапра́ўшчыку |
дазапра́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.