дабрамы́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дабрамы́снік |
дабрамы́снікі |
| Р. |
дабрамы́сніка |
дабрамы́снікаў |
| Д. |
дабрамы́сніку |
дабрамы́снікам |
| В. |
дабрамы́сніка |
дабрамы́снікаў |
| Т. |
дабрамы́снікам |
дабрамы́снікамі |
| М. |
дабрамы́сніку |
дабрамы́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дабрамы́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дабрамы́сніца |
дабрамы́сніцы |
| Р. |
дабрамы́сніцы |
дабрамы́сніц |
| Д. |
дабрамы́сніцы |
дабрамы́сніцам |
| В. |
дабрамы́сніцу |
дабрамы́сніц |
| Т. |
дабрамы́сніцай дабрамы́сніцаю |
дабрамы́сніцамі |
| М. |
дабрамы́сніцы |
дабрамы́сніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дабра́нач
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дабра́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дабра́ны |
дабра́ная |
дабра́нае |
дабра́ныя |
| Р. |
дабра́нага |
дабра́най дабра́нае |
дабра́нага |
дабра́ных |
| Д. |
дабра́наму |
дабра́най |
дабра́наму |
дабра́ным |
| В. |
дабра́ны (неадуш.) дабра́нага (адуш.) |
дабра́ную |
дабра́нае |
дабра́ныя (неадуш.) дабра́ных (адуш.) |
| Т. |
дабра́ным |
дабра́най дабра́наю |
дабра́ным |
дабра́нымі |
| М. |
дабра́ным |
дабра́най |
дабра́ным |
дабра́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дабра́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дабра́ны |
дабра́ная |
дабра́нае |
дабра́ныя |
| Р. |
дабра́нага |
дабра́най дабра́нае |
дабра́нага |
дабра́ных |
| Д. |
дабра́наму |
дабра́най |
дабра́наму |
дабра́ным |
| В. |
дабра́ны (неадуш.) дабра́нага (адуш.) |
дабра́ную |
дабра́нае |
дабра́ныя (неадуш.) дабра́ных (адуш.) |
| Т. |
дабра́ным |
дабра́най дабра́наю |
дабра́ным |
дабра́нымі |
| М. |
дабра́ным |
дабра́най |
дабра́ным |
дабра́ных |
Кароткая форма: дабра́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Дабраплё́саўскі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Дабраплё́саўскі |
| Р. |
Дабраплё́саўскага |
| Д. |
Дабраплё́саўскаму |
| В. |
Дабраплё́саўскі |
| Т. |
Дабраплё́саўскім |
| М. |
Дабраплё́саўскім |
Дабраплё́сы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дабраплё́сы |
| Р. |
Дабраплё́с Дабраплё́саў |
| Д. |
Дабраплё́сам |
| В. |
Дабраплё́сы |
| Т. |
Дабраплё́самі |
| М. |
Дабраплё́сах |
Дабрапо́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дабрапо́лле |
| Р. |
Дабрапо́лля |
| Д. |
Дабрапо́ллю |
| В. |
Дабрапо́лле |
| Т. |
Дабрапо́ллем |
| М. |
Дабрапо́ллі |