Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

аванга́рд

‘авангардысцкае мастацтва ’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аванга́рд
Р. аванга́рду
Д. аванга́рду
В. аванга́рд
Т. аванга́рдам
М. аванга́рдзе

Крыніцы: piskunou2012.

аванга́рд

‘перадавы атрад’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аванга́рд аванга́рды
Р. аванга́рда аванга́рдаў
Д. аванга́рду аванга́рдам
В. аванга́рд аванга́рды
Т. аванга́рдам аванга́рдамі
М. аванга́рдзе аванга́рдах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Аванга́рд

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Аванга́рд
Р. Аванга́рда
Д. Аванга́рду
В. Аванга́рд
Т. Аванга́рдам
М. Аванга́рдзе

аванга́рдна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аванга́рдна аванга́рдней -

аванга́рднасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аванга́рднасць
Р. аванга́рднасці
Д. аванга́рднасці
В. аванга́рднасць
Т. аванга́рднасцю
М. аванга́рднасці

Крыніцы: piskunou2012.

аванга́рдны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аванга́рдны аванга́рдная аванга́рднае аванга́рдныя
Р. аванга́рднага аванга́рднай
аванга́рднае		 аванга́рднага аванга́рдных
Д. аванга́рднаму аванга́рднай аванга́рднаму аванга́рдным
В. аванга́рдны (неадуш.)
аванга́рднага (адуш.)		 аванга́рдную аванга́рднае аванга́рдныя (неадуш.)
аванга́рдных (адуш.)
Т. аванга́рдным аванга́рднай
аванга́рднаю		 аванга́рдным аванга́рднымі
М. аванга́рдным аванга́рднай аванга́рдным аванга́рдных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

авангарды́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. авангарды́зм
Р. авангарды́зму
Д. авангарды́зму
В. авангарды́зм
Т. авангарды́змам
М. авангарды́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

авангарды́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. авангарды́ст авангарды́сты
Р. авангарды́ста авангарды́стаў
Д. авангарды́сту авангарды́стам
В. авангарды́ста авангарды́стаў
Т. авангарды́стам авангарды́стамі
М. авангарды́сце авангарды́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

авангарды́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. авангарды́стка авангарды́сткі
Р. авангарды́сткі авангарды́стак
Д. авангарды́стцы авангарды́сткам
В. авангарды́стку авангарды́стак
Т. авангарды́сткай
авангарды́сткаю		 авангарды́сткамі
М. авангарды́стцы авангарды́стках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

авангарды́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. авангарды́сцкі авангарды́сцкая авангарды́сцкае авангарды́сцкія
Р. авангарды́сцкага авангарды́сцкай
авангарды́сцкае		 авангарды́сцкага авангарды́сцкіх
Д. авангарды́сцкаму авангарды́сцкай авангарды́сцкаму авангарды́сцкім
В. авангарды́сцкі (неадуш.)
авангарды́сцкага (адуш.)		 авангарды́сцкую авангарды́сцкае авангарды́сцкія (неадуш.)
авангарды́сцкіх (адуш.)
Т. авангарды́сцкім авангарды́сцкай
авангарды́сцкаю		 авангарды́сцкім авангарды́сцкімі
М. авангарды́сцкім авангарды́сцкай авангарды́сцкім авангарды́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.