непрыстасава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| непрыстасава́насць | |
| непрыстасава́насці | |
| непрыстасава́насці | |
| непрыстасава́насць | |
| непрыстасава́насцю | |
| непрыстасава́насці |
Крыніцы:
непрыстасава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| непрыстасава́насць | |
| непрыстасава́насці | |
| непрыстасава́насці | |
| непрыстасава́насць | |
| непрыстасава́насцю | |
| непрыстасава́насці |
Крыніцы:
непрыстасава́ны
прыметнік, якасны
| непрыстасава́ны | непрыстасава́ная | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя | |
| непрыстасава́нага | непрыстасава́най непрыстасава́нае |
непрыстасава́нага | непрыстасава́ных | |
| непрыстасава́наму | непрыстасава́най | непрыстасава́наму | непрыстасава́ным | |
| непрыстасава́ны ( непрыстасава́нага ( |
непрыстасава́ную | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя ( непрыстасава́ных ( |
|
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най непрыстасава́наю |
непрыстасава́ным | непрыстасава́нымі | |
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най | непрыстасава́ным | непрыстасава́ных | |
Крыніцы:
непрыстасава́ны
прыметнік, адносны
| непрыстасава́ны | непрыстасава́ная | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя | |
| непрыстасава́нага | непрыстасава́най непрыстасава́нае |
непрыстасава́нага | непрыстасава́ных | |
| непрыстасава́наму | непрыстасава́най | непрыстасава́наму | непрыстасава́ным | |
| непрыстасава́ны ( непрыстасава́нага ( |
непрыстасава́ную | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя ( непрыстасава́ных ( |
|
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най непрыстасава́наю |
непрыстасава́ным | непрыстасава́нымі | |
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най | непрыстасава́ным | непрыстасава́ных | |
Крыніцы:
непрыстасава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| непрыстасава́ны | непрыстасава́ная | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя | |
| непрыстасава́нага | непрыстасава́най непрыстасава́нае |
непрыстасава́нага | непрыстасава́ных | |
| непрыстасава́наму | непрыстасава́най | непрыстасава́наму | непрыстасава́ным | |
| непрыстасава́ны ( непрыстасава́нага ( |
непрыстасава́ную | непрыстасава́нае | непрыстасава́ныя ( непрыстасава́ных ( |
|
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най непрыстасава́наю |
непрыстасава́ным | непрыстасава́нымі | |
| непрыстасава́ным | непрыстасава́най | непрыстасава́ным | непрыстасава́ных | |
Крыніцы:
непрыстасо́ваны
прыметнік, якасны
| непрыстасо́ваны | непрыстасо́ваная | непрыстасо́ванае | непрыстасо́ваныя | |
| непрыстасо́ванага | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ванага | непрыстасо́ваных | |
| непрыстасо́ванаму | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ванаму | непрыстасо́ваным | |
| непрыстасо́ваны непрыстасо́ванага |
непрыстасо́ваную | непрыстасо́ванае | непрыстасо́ваныя | |
| непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванай непрыстасо́ванаю |
непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванымі | |
| непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ваным | непрыстасо́ваных | |
Крыніцы:
непрыстасо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| непрыстасо́ваны | непрыстасо́ваная | непрыстасо́ванае | непрыстасо́ваныя | |
| непрыстасо́ванага | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ванага | непрыстасо́ваных | |
| непрыстасо́ванаму | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ванаму | непрыстасо́ваным | |
| непрыстасо́ваны непрыстасо́ванага |
непрыстасо́ваную | непрыстасо́ванае | непрыстасо́ваныя | |
| непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванай непрыстасо́ванаю |
непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванымі | |
| непрыстасо́ваным | непрыстасо́ванай | непрыстасо́ваным | непрыстасо́ваных | |
Крыніцы:
непрысто́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| непрысто́йна | - | - |
Крыніцы:
непрысто́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| непрысто́йнасць | |
| непрысто́йнасці | |
| непрысто́йнасці | |
| непрысто́йнасць | |
| непрысто́йнасцю | |
| непрысто́йнасці |
Крыніцы:
непрысто́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| непрысто́йнік | непрысто́йнікі | |
| непрысто́йніка | непрысто́йнікаў | |
| непрысто́йніку | непрысто́йнікам | |
| непрысто́йніка | непрысто́йнікаў | |
| непрысто́йнікам | непрысто́йнікамі | |
| непрысто́йніку | непрысто́йніках |
Крыніцы:
непрысто́йніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| непрысто́йніца | непрысто́йніцы | |
| непрысто́йніцы | непрысто́йніц | |
| непрысто́йніцы | непрысто́йніцам | |
| непрысто́йніцу | непрысто́йніц | |
| непрысто́йніцай непрысто́йніцаю |
непрысто́йніцамі | |
| непрысто́йніцы | непрысто́йніцах |
Крыніцы: