Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

Глу́ск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Глу́ск
Р. Глу́ска
Д. Глу́ску
В. Глу́ск
Т. Глу́скам
М. Глу́ску

Крыніцы: krapivabr2012.

глу́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глу́скі глу́ская глу́скае глу́скія
Р. глу́скага глу́скай
глу́скае		 глу́скага глу́скіх
Д. глу́скаму глу́скай глу́скаму глу́скім
В. глу́скі (неадуш.)
глу́скага (адуш.)		 глу́скую глу́скае глу́скія (неадуш.)
глу́скіх (адуш.)
Т. глу́скім глу́скай
глу́скаю		 глу́скім глу́скімі
М. глу́скім глу́скай глу́скім глу́скіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

глутамі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глутамі́н глутамі́ны
Р. глутамі́ну глутамі́наў
Д. глутамі́ну глутамі́нам
В. глутамі́н глутамі́ны
Т. глутамі́нам глутамі́намі
М. глутамі́не глутамі́нах

Крыніцы: piskunou2012.

глутамі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глутамі́навы глутамі́навая глутамі́навае глутамі́навыя
Р. глутамі́навага глутамі́навай
глутамі́навае		 глутамі́навага глутамі́навых
Д. глутамі́наваму глутамі́навай глутамі́наваму глутамі́навым
В. глутамі́навы (неадуш.)
глутамі́навага (адуш.)		 глутамі́навую глутамі́навае глутамі́навыя (неадуш.)
глутамі́навых (адуш.)
Т. глутамі́навым глутамі́навай
глутамі́наваю		 глутамі́навым глутамі́навымі
М. глутамі́навым глутамі́навай глутамі́навым глутамі́навых

Крыніцы: piskunou2012.

глута́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глута́равы глута́равая глута́равае глута́равыя
Р. глута́равага глута́равай
глута́равае		 глута́равага глута́равых
Д. глута́раваму глута́равай глута́раваму глута́равым
В. глута́равы (неадуш.)
глута́равага (адуш.)		 глута́равую глута́равае глута́равыя (неадуш.)
глута́равых (адуш.)
Т. глута́равым глута́равай
глута́раваю		 глута́равым глута́равымі
М. глута́равым глута́равай глута́равым глута́равых

Крыніцы: piskunou2012.

глу́ха

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
глу́ха глушэ́й -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

глухава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
глухава́та - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

глухава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. глухава́тасць
Р. глухава́тасці
Д. глухава́тасці
В. глухава́тасць
Т. глухава́тасцю
М. глухава́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

глухава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глухава́ты глухава́тая глухава́тае глухава́тыя
Р. глухава́тага глухава́тай
глухава́тае		 глухава́тага глухава́тых
Д. глухава́таму глухава́тай глухава́таму глухава́тым
В. глухава́ты (неадуш.)
глухава́тага (адуш.)		 глухава́тую глухава́тае глухава́тыя (неадуш.)
глухава́тых (адуш.)
Т. глухава́тым глухава́тай
глухава́таю		 глухава́тым глухава́тымі
М. глухава́тым глухава́тай глухава́тым глухава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глухава́ценькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глухава́ценькі глухава́ценькая глухава́ценькае глухава́ценькія
Р. глухава́ценькага глухава́ценькай
глухава́ценькае		 глухава́ценькага глухава́ценькіх
Д. глухава́ценькаму глухава́ценькай глухава́ценькаму глухава́ценькім
В. глухава́ценькі (неадуш.)
глухава́ценькага (адуш.)		 глухава́ценькую глухава́ценькае глухава́ценькія (неадуш.)
глухава́ценькіх (адуш.)
Т. глухава́ценькім глухава́ценькай
глухава́ценькаю		 глухава́ценькім глухава́ценькімі
М. глухава́ценькім глухава́ценькай глухава́ценькім глухава́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.