Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дзяво́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяво́чнік дзяво́чнікі
Р. дзяво́чніка дзяво́чнікаў
Д. дзяво́чніку дзяво́чнікам
В. дзяво́чнік дзяво́чнікі
Т. дзяво́чнікам дзяво́чнікамі
М. дзяво́чніку дзяво́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяво́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяво́чы дзяво́чая дзяво́чае дзяво́чыя
Р. дзяво́чага дзяво́чай
дзяво́чае		 дзяво́чага дзяво́чых
Д. дзяво́чаму дзяво́чай дзяво́чаму дзяво́чым
В. дзяво́чы (неадуш.)
дзяво́чага (адуш.)		 дзяво́чую дзяво́чае дзяво́чыя (неадуш.)
дзяво́чых (адуш.)
Т. дзяво́чым дзяво́чай
дзяво́чаю		 дзяво́чым дзяво́чымі
М. дзяво́чым дзяво́чай дзяво́чым дзяво́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяво́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяво́чы дзяво́чая дзяво́чае дзяво́чыя
Р. дзяво́чага дзяво́чай
дзяво́чае		 дзяво́чага дзяво́чых
Д. дзяво́чаму дзяво́чай дзяво́чаму дзяво́чым
В. дзяво́чы (неадуш.)
дзяво́чага (адуш.)		 дзяво́чую дзяво́чае дзяво́чыя (неадуш.)
дзяво́чых (адуш.)
Т. дзяво́чым дзяво́чай
дзяво́чаю		 дзяво́чым дзяво́чымі
М. дзяво́чым дзяво́чай дзяво́чым дзяво́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяво́шчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзяво́шчына
Р. дзяво́шчыны
Д. дзяво́шчыне
В. дзяво́шчыну
Т. дзяво́шчынай
дзяво́шчынаю
М. дзяво́шчыне

Крыніцы: piskunou2012.

дзяву́ленька

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяву́ленька дзяву́ленькі
Р. дзяву́ленькі дзяву́ленек
Д. дзяву́леньцы дзяву́ленькам
В. дзяву́леньку дзяву́ленек
Т. дзяву́ленькай
дзяву́ленькаю		 дзяву́ленькамі
М. дзяву́леньцы дзяву́леньках

Крыніцы: piskunou2012.

дзяву́ля

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяву́ля дзяву́лі
Р. дзяву́лі дзяву́ль
Д. дзяву́лі дзяву́лям
В. дзяву́лю дзяву́ль
Т. дзяву́ляй
дзяву́ляю		 дзяву́лямі
М. дзяву́лі дзяву́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

дзяву́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяву́ха дзяву́хі
Р. дзяву́хі дзяву́х
Д. дзяву́се дзяву́хам
В. дзяву́ху дзяву́х
Т. дзяву́хай
дзяву́хаю		 дзяву́хамі
М. дзяву́се дзяву́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

дзяву́шчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дзяву́шчасць
Р. дзяву́шчасці
Д. дзяву́шчасці
В. дзяву́шчасць
Т. дзяву́шчасцю
М. дзяву́шчасці

Крыніцы: piskunou2012.

дзяву́шчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяву́шчы дзяву́шчая дзяву́шчае дзяву́шчыя
Р. дзяву́шчага дзяву́шчай
дзяву́шчае		 дзяву́шчага дзяву́шчых
Д. дзяву́шчаму дзяву́шчай дзяву́шчаму дзяву́шчым
В. дзяву́шчы (неадуш.)
дзяву́шчага (адуш.)		 дзяву́шчую дзяву́шчае дзяву́шчыя (неадуш.)
дзяву́шчых (адуш.)
Т. дзяву́шчым дзяву́шчай
дзяву́шчаю		 дзяву́шчым дзяву́шчымі
М. дзяву́шчым дзяву́шчай дзяву́шчым дзяву́шчых

Крыніцы: piskunou2012.

дзявя́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзявя́тка дзявя́ткі
Р. дзявя́ткі дзявя́так
Д. дзявя́тцы дзявя́ткам
В. дзявя́тку дзявя́ткі
Т. дзявя́ткай
дзявя́ткаю		 дзявя́ткамі
М. дзявя́тцы дзявя́тках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.