Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

напра́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. напра́тка
Р. напра́ткі
Д. напра́тцы
В. напра́тку
Т. напра́ткай
напра́ткаю
М. напра́тцы

Крыніцы: piskunou2012.

напрато́птваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напрато́птваю напрато́птваем
2-я ас. напрато́птваеш напрато́птваеце
3-я ас. напрато́птвае напрато́птваюць
Прошлы час
м. напрато́птваў напрато́птвалі
ж. напрато́птвала
н. напрато́птвала
Загадны лад
2-я ас. напрато́птвай напрато́птвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час напрато́птваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напратыка́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напратыка́ю напратыка́ем
2-я ас. напратыка́еш напратыка́еце
3-я ас. напратыка́е напратыка́юць
Прошлы час
м. напратыка́ў напратыка́лі
ж. напратыка́ла
н. напратыка́ла
Загадны лад
2-я ас. напратыка́й напратыка́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час напратыка́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напра́ўду

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напра́ўду - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напра́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. напра́ўка
Р. напра́ўкі
Д. напра́ўцы
В. напра́ўку
Т. напра́ўкай
напра́ўкаю
М. напра́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напра́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напра́ўлены напра́ўленая напра́ўленае напра́ўленыя
Р. напра́ўленага напра́ўленай
напра́ўленае		 напра́ўленага напра́ўленых
Д. напра́ўленаму напра́ўленай напра́ўленаму напра́ўленым
В. напра́ўлены (неадуш.)
напра́ўленага (адуш.)		 напра́ўленую напра́ўленае напра́ўленыя (неадуш.)
напра́ўленых (адуш.)
Т. напра́ўленым напра́ўленай
напра́ўленаю		 напра́ўленым напра́ўленымі
М. напра́ўленым напра́ўленай напра́ўленым напра́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

напра́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напра́ўлены напра́ўленая напра́ўленае напра́ўленыя
Р. напра́ўленага напра́ўленай
напра́ўленае		 напра́ўленага напра́ўленых
Д. напра́ўленаму напра́ўленай напра́ўленаму напра́ўленым
В. напра́ўлены (неадуш.)
напра́ўленага (адуш.)		 напра́ўленую напра́ўленае напра́ўленыя (неадуш.)
напра́ўленых (адуш.)
Т. напра́ўленым напра́ўленай
напра́ўленаю		 напра́ўленым напра́ўленымі
М. напра́ўленым напра́ўленай напра́ўленым напра́ўленых

Кароткая форма: напра́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напраўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. напраўля́ецца напраўля́юцца
Прошлы час
м. напраўля́ўся напраўля́ліся
ж. напраўля́лася
н. напраўля́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напраўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напраўля́ю напраўля́ем
2-я ас. напраўля́еш напраўля́еце
3-я ас. напраўля́е напраўля́юць
Прошлы час
м. напраўля́ў напраўля́лі
ж. напраўля́ла
н. напраўля́ла
Загадны лад
2-я ас. напраўля́й напраўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час напраўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напра́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. напра́ўшчык напра́ўшчыкі
Р. напра́ўшчыка напра́ўшчыкаў
Д. напра́ўшчыку напра́ўшчыкам
В. напра́ўшчыка напра́ўшчыкаў
Т. напра́ўшчыкам напра́ўшчыкамі
М. напра́ўшчыку напра́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.