Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карне́т

‘афіцэр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карне́т карне́ты
Р. карне́та карне́таў
Д. карне́ту карне́там
В. карне́та карне́таў
Т. карне́там карне́тамі
М. карне́це карне́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

карне́т

‘музычны інструмент’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карне́т карне́ты
Р. карне́та карне́таў
Д. карне́ту карне́там
В. карне́т карне́ты
Т. карне́там карне́тамі
М. карне́це карне́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

карнеты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карнеты́ст карнеты́сты
Р. карнеты́ста карнеты́стаў
Д. карнеты́сту карнеты́стам
В. карнеты́ста карнеты́стаў
Т. карнеты́стам карнеты́стамі
М. карнеты́сце карнеты́стах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

карне́т-а-пісто́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карне́т-а-пісто́н карне́т-а-пісто́ны
Р. карне́т-а-пісто́на карне́т-а-пісто́наў
Д. карне́т-а-пісто́ну карне́т-а-пісто́нам
В. карне́т-а-пісто́н карне́т-а-пісто́ны
Т. карне́т-а-пісто́нам карне́т-а-пісто́намі
М. карне́т-а-пісто́не карне́т-а-пісто́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карне́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карне́цкі карне́цкая карне́цкае карне́цкія
Р. карне́цкага карне́цкай
карне́цкае		 карне́цкага карне́цкіх
Д. карне́цкаму карне́цкай карне́цкаму карне́цкім
В. карне́цкі (неадуш.)
карне́цкага (адуш.)		 карне́цкую карне́цкае карне́цкія (неадуш.)
карне́цкіх (адуш.)
Т. карне́цкім карне́цкай
карне́цкаю		 карне́цкім карне́цкімі
М. карне́цкім карне́цкай карне́цкім карне́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

карні́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карні́з карні́зы
Р. карні́за карні́заў
Д. карні́зу карні́зам
В. карні́з карні́зы
Т. карні́зам карні́замі
М. карні́зе карні́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карні́завы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карні́завы карні́завая карні́завае карні́завыя
Р. карні́завага карні́завай
карні́завае		 карні́завага карні́завых
Д. карні́заваму карні́завай карні́заваму карні́завым
В. карні́завы (неадуш.)
карні́завага (адуш.)		 карні́завую карні́завае карні́завыя (неадуш.)
карні́завых (адуш.)
Т. карні́завым карні́завай
карні́заваю		 карні́завым карні́завымі
М. карні́завым карні́завай карні́завым карні́завых

Крыніцы: piskunou2012.

карні́зік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карні́зік карні́зікі
Р. карні́зіка карні́зікаў
Д. карні́зіку карні́зікам
В. карні́зік карні́зікі
Т. карні́зікам карні́зікамі
М. карні́зіку карні́зіках

Крыніцы: piskunou2012.

карні́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карні́зны карні́зная карні́знае карні́зныя
Р. карні́знага карні́знай
карні́знае		 карні́знага карні́зных
Д. карні́знаму карні́знай карні́знаму карні́зным
В. карні́зны (неадуш.)
карні́знага (адуш.)		 карні́зную карні́знае карні́зныя (неадуш.)
карні́зных (адуш.)
Т. карні́зным карні́знай
карні́знаю		 карні́зным карні́знымі
М. карні́зным карні́знай карні́зным карні́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́рнік ка́рнікі
Р. ка́рніка ка́рнікаў
Д. ка́рніку ка́рнікам
В. ка́рніка ка́рнікаў
Т. ка́рнікам ка́рнікамі
М. ка́рніку ка́рніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.