Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карна́цік

‘невысокі чалавек; жывёла (сабака) з кароткім хвастом або без хваста’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карна́цік карна́цікі
Р. карна́ціка карна́цікаў
Д. карна́ціку карна́цікам
В. карна́ціка карна́цікаў
Т. карна́цікам карна́цікамі
М. карна́ціку карна́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

карна́цік

‘невысокі чалавек; жывёла (сабака) з кароткім хвастом або без хваста’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карна́цік карна́цікі
Р. карна́ціка карна́цікаў
Д. карна́ціку карна́цікам
В. карна́ціка карна́цікаў
Т. карна́цікам карна́цікамі
М. карна́ціку карна́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карна́чуся карна́цімся
2-я ас. карна́цішся карна́ціцеся
3-я ас. карна́ціцца карна́цяцца
Прошлы час
м. карна́ціўся карна́ціліся
ж. карна́цілася
н. карна́цілася
Дзеепрыслоўе
цяп. час карна́цячыся

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ціць

‘курчыць (корчыць) каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карна́чу карна́цім
2-я ас. карна́ціш карна́ціце
3-я ас. карна́ціць карна́цяць
Прошлы час
м. карна́ціў карна́цілі
ж. карна́ціла
н. карна́ціла
Загадны лад
2-я ас. карна́ць карна́цьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карна́цячы

Крыніцы: piskunou2012.

Карна́цкія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Карна́цкія
Р. Карна́цкіх
Д. Карна́цкім
В. Карна́цкія
Т. Карна́цкімі
М. Карна́цкіх

карна́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. карна́цыя
Р. карна́цыі
Д. карна́цыі
В. карна́цыю
Т. карна́цыяй
карна́цыяю
М. карна́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карна́ю карна́ем
2-я ас. карна́еш карна́еце
3-я ас. карна́е карна́юць
Прошлы час
м. карна́ў карна́лі
ж. карна́ла
н. карна́ла
Загадны лад
2-я ас. карна́й карна́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карна́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

карна́чык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карна́чык карна́чыкі
Р. карна́чыка карна́чыкаў
Д. карна́чыку карна́чыкам
В. карна́чык карна́чыкі
Т. карна́чыкам карна́чыкамі
М. карна́чыку карна́чыках

Крыніцы: piskunou2012.

карне́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карне́гія карне́гіі
Р. карне́гіі карне́гій
Д. карне́гіі карне́гіям
В. карне́гію карне́гіі
Т. карне́гіяй
карне́гіяю		 карне́гіямі
М. карне́гіі карне́гіях

Крыніцы: piskunou2012.

карнео́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карнео́л карнео́лы
Р. карнео́лу карнео́лаў
Д. карнео́лу карнео́лам
В. карнео́л карнео́лы
Т. карнео́лам карнео́ламі
М. карнео́ле карнео́лах

Крыніцы: piskunou2012.