спалярушава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спалярушава́ны |
спалярушава́ная |
спалярушава́нае |
спалярушава́ныя |
| Р. |
спалярушава́нага |
спалярушава́най спалярушава́нае |
спалярушава́нага |
спалярушава́ных |
| Д. |
спалярушава́наму |
спалярушава́най |
спалярушава́наму |
спалярушава́ным |
| В. |
спалярушава́ны (неадуш.) спалярушава́нага (адуш.) |
спалярушава́ную |
спалярушава́нае |
спалярушава́ныя (неадуш.) спалярушава́ных (адуш.) |
| Т. |
спалярушава́ным |
спалярушава́най спалярушава́наю |
спалярушава́ным |
спалярушава́нымі |
| М. |
спалярушава́ным |
спалярушава́най |
спалярушава́ным |
спалярушава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спалярушава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спалярушу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спалярушава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаля́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спаля́чаны |
спаля́чаная |
спаля́чанае |
спаля́чаныя |
| Р. |
спаля́чанага |
спаля́чанай спаля́чанае |
спаля́чанага |
спаля́чаных |
| Д. |
спаля́чанаму |
спаля́чанай |
спаля́чанаму |
спаля́чаным |
| В. |
спаля́чаны (неадуш.) спаля́чанага (адуш.) |
спаля́чаную |
спаля́чанае |
спаля́чаныя (неадуш.) спаля́чаных (адуш.) |
| Т. |
спаля́чаным |
спаля́чанай спаля́чанаю |
спаля́чаным |
спаля́чанымі |
| М. |
спаля́чаным |
спаля́чанай |
спаля́чаным |
спаля́чаных |
Кароткая форма: спаля́чана.
Крыніцы:
piskunou2012.
спаля́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаля́чуся |
спаля́чымся |
| 2-я ас. |
спаля́чышся |
спаля́чыцеся |
| 3-я ас. |
спаля́чыцца |
спаля́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
спаля́чыўся |
спаля́чыліся |
| ж. |
спаля́чылася |
| н. |
спаля́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаля́чся |
спаля́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спаля́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаля́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаля́чу |
спаля́чым |
| 2-я ас. |
спаля́чыш |
спаля́чыце |
| 3-я ас. |
спаля́чыць |
спаля́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
спаля́чыў |
спаля́чылі |
| ж. |
спаля́чыла |
| н. |
спаля́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаля́ч |
спаля́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спаля́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спа́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спа́м |
| Р. |
спа́му |
| Д. |
спа́му |
| В. |
спа́м |
| Т. |
спа́мам |
| М. |
спа́ме |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
спамага́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спамага́юся |
спамага́емся |
| 2-я ас. |
спамага́ешся |
спамага́ецеся |
| 3-я ас. |
спамага́ецца |
спамага́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спамага́ўся |
спамага́ліся |
| ж. |
спамага́лася |
| н. |
спамага́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спамага́йся |
спамага́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спамага́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спамага́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спамага́ю |
спамага́ем |
| 2-я ас. |
спамага́еш |
спамага́еце |
| 3-я ас. |
спамага́е |
спамага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спамага́ў |
спамага́лі |
| ж. |
спамага́ла |
| н. |
спамага́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спамага́й |
спамага́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спамага́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.