Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карназа́ўр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карназа́ўр карназа́ўры
Р. карназа́ўра карназа́ўраў
Д. карназа́ўру карназа́ўрам
В. карназа́ўра карназа́ўраў
Т. карназа́ўрам карназа́ўрамі
М. карназа́ўры карназа́ўрах

Крыніцы: piskunou2012.

Карналі́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Карналі́н
Р. Карналі́на
Д. Карналі́ну
В. Карналі́н
Т. Карналі́нам
М. Карналі́не

карналі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карналі́т
Р. карналі́ту
Д. карналі́ту
В. карналі́т
Т. карналі́там
М. карналі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

карналі́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карналі́тавы карналі́тавая карналі́тавае карналі́тавыя
Р. карналі́тавага карналі́тавай
карналі́тавае		 карналі́тавага карналі́тавых
Д. карналі́таваму карналі́тавай карналі́таваму карналі́тавым
В. карналі́тавы (неадуш.)
карналі́тавага (адуш.)		 карналі́тавую карналі́тавае карналі́тавыя (неадуш.)
карналі́тавых (адуш.)
Т. карналі́тавым карналі́тавай
карналі́таваю		 карналі́тавым карналі́тавымі
М. карналі́тавым карналі́тавай карналі́тавым карналі́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ка́рнасць
Р. ка́рнасці
Д. ка́рнасці
В. ка́рнасць
Т. ка́рнасцю
М. ка́рнасці

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карна́ты карна́тая карна́тае карна́тыя
Р. карна́тага карна́тай
карна́тае		 карна́тага карна́тых
Д. карна́таму карна́тай карна́таму карна́тым
В. карна́ты (неадуш.)
карна́тага (адуш.)		 карна́тую карна́тае карна́тыя (неадуш.)
карна́тых (адуш.)
Т. карна́тым карна́тай
карна́таю		 карна́тым карна́тымі
М. карна́тым карна́тай карна́тым карна́тых

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карна́ты карна́тая карна́тае карна́тыя
Р. карна́тага карна́тай
карна́тае		 карна́тага карна́тых
Д. карна́таму карна́тай карна́таму карна́тым
В. карна́ты (неадуш.)
карна́тага (адуш.)		 карна́тую карна́тае карна́тыя (неадуш.)
карна́тых (адуш.)
Т. карна́тым карна́тай
карна́таю		 карна́тым карна́тымі
М. карна́тым карна́тай карна́тым карна́тых

Крыніцы: piskunou2012.

карнаты́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карнаты́т карнаты́ты
Р. карнаты́ту карнаты́таў
Д. карнаты́ту карнаты́там
В. карнаты́т карнаты́ты
Т. карнаты́там карнаты́тамі
М. карнаты́це карнаты́тах

Крыніцы: piskunou2012.

карна́ценькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карна́ценькі карна́ценькая карна́ценькае карна́ценькія
Р. карна́ценькага карна́ценькай
карна́ценькае		 карна́ценькага карна́ценькіх
Д. карна́ценькаму карна́ценькай карна́ценькаму карна́ценькім
В. карна́ценькі (неадуш.)
карна́ценькага (адуш.)		 карна́ценькую карна́ценькае карна́ценькія (неадуш.)
карна́ценькіх (адуш.)
Т. карна́ценькім карна́ценькай
карна́ценькаю		 карна́ценькім карна́ценькімі
М. карна́ценькім карна́ценькай карна́ценькім карна́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

карна́цець

‘станавіцца карнатым’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. карна́цее карна́цеюць
Прошлы час
м. карна́цеў карна́целі
ж. карна́цела
н. карна́цела
Дзеепрыслоўе
цяп. час карна́цеючы

Крыніцы: piskunou2012.