замо́цнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́цнены |
замо́цненая |
замо́цненае |
замо́цненыя |
| Р. |
замо́цненага |
замо́цненай замо́цненае |
замо́цненага |
замо́цненых |
| Д. |
замо́цненаму |
замо́цненай |
замо́цненаму |
замо́цненым |
| В. |
замо́цнены (неадуш.) замо́цненага (адуш.) |
замо́цненую |
замо́цненае |
замо́цненыя (неадуш.) замо́цненых (адуш.) |
| Т. |
замо́цненым |
замо́цненай замо́цненаю |
замо́цненым |
замо́цненымі |
| М. |
замо́цненым |
замо́цненай |
замо́цненым |
замо́цненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
замо́цны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́цны |
замо́цная |
замо́цнае |
замо́цныя |
| Р. |
замо́цнага |
замо́цнай замо́цнае |
замо́цнага |
замо́цных |
| Д. |
замо́цнаму |
замо́цнай |
замо́цнаму |
замо́цным |
| В. |
замо́цны (неадуш.) замо́цнага (адуш.) |
замо́цную |
замо́цнае |
замо́цныя (неадуш.) замо́цных (адуш.) |
| Т. |
замо́цным |
замо́цнай замо́цнаю |
замо́цным |
замо́цнымі |
| М. |
замо́цным |
замо́цнай |
замо́цным |
замо́цных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замо́чак |
замо́чкі |
| Р. |
замо́чка |
замо́чкаў |
| Д. |
замо́чку |
замо́чкам |
| В. |
замо́чак |
замо́чкі |
| Т. |
замо́чкам |
замо́чкамі |
| М. |
замо́чку |
замо́чках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́чаны |
замо́чаная |
замо́чанае |
замо́чаныя |
| Р. |
замо́чанага |
замо́чанай замо́чанае |
замо́чанага |
замо́чаных |
| Д. |
замо́чанаму |
замо́чанай |
замо́чанаму |
замо́чаным |
| В. |
замо́чаны (неадуш.) замо́чанага (адуш.) |
замо́чаную |
замо́чанае |
замо́чаныя (неадуш.) замо́чаных (адуш.) |
| Т. |
замо́чаным |
замо́чанай замо́чанаю |
замо́чаным |
замо́чанымі |
| М. |
замо́чаным |
замо́чанай |
замо́чаным |
замо́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́чаны |
замо́чаная |
замо́чанае |
замо́чаныя |
| Р. |
замо́чанага |
замо́чанай замо́чанае |
замо́чанага |
замо́чаных |
| Д. |
замо́чанаму |
замо́чанай |
замо́чанаму |
замо́чаным |
| В. |
замо́чаны (неадуш.) замо́чанага (адуш.) |
замо́чаную |
замо́чанае |
замо́чаныя (неадуш.) замо́чаных (адуш.) |
| Т. |
замо́чаным |
замо́чанай замо́чанаю |
замо́чаным |
замо́чанымі |
| М. |
замо́чаным |
замо́чанай |
замо́чаным |
замо́чаных |
Кароткая форма: замо́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замо́чванне |
| Р. |
замо́чвання |
| Д. |
замо́чванню |
| В. |
замо́чванне |
| Т. |
замо́чваннем |
| М. |
замо́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замо́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замо́чваецца |
замо́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
замо́чваўся |
замо́чваліся |
| ж. |
замо́чвалася |
| н. |
замо́чвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замо́чваю |
замо́чваем |
| 2-я ас. |
замо́чваеш |
замо́чваеце |
| 3-я ас. |
замо́чвае |
замо́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
замо́чваў |
замо́чвалі |
| ж. |
замо́чвала |
| н. |
замо́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замо́чвай |
замо́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
замо́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замо́чка |
| Р. |
замо́чкі |
| Д. |
замо́чцы |
| В. |
замо́чку |
| Т. |
замо́чкай замо́чкаю |
| М. |
замо́чцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замо́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замо́чнік |
замо́чнікі |
| Р. |
замо́чніка |
замо́чнікаў |
| Д. |
замо́чніку |
замо́чнікам |
| В. |
замо́чніка |
замо́чнікаў |
| Т. |
замо́чнікам |
замо́чнікамі |
| М. |
замо́чніку |
замо́чніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.