Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

замо́жненькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замо́жненькі замо́жненькая замо́жненькае замо́жненькія
Р. замо́жненькага замо́жненькай
замо́жненькае		 замо́жненькага замо́жненькіх
Д. замо́жненькаму замо́жненькай замо́жненькаму замо́жненькім
В. замо́жненькі (неадуш.)
замо́жненькага (адуш.)		 замо́жненькую замо́жненькае замо́жненькія (неадуш.)
замо́жненькіх (адуш.)
Т. замо́жненькім замо́жненькай
замо́жненькаю		 замо́жненькім замо́жненькімі
М. замо́жненькім замо́жненькай замо́жненькім замо́жненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

замо́жнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. замо́жнік замо́жнікі
Р. замо́жніка замо́жнікаў
Д. замо́жніку замо́жнікам
В. замо́жніка замо́жнікаў
Т. замо́жнікам замо́жнікамі
М. замо́жніку замо́жніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замо́жніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замо́жніцкі замо́жніцкая замо́жніцкае замо́жніцкія
Р. замо́жніцкага замо́жніцкай
замо́жніцкае		 замо́жніцкага замо́жніцкіх
Д. замо́жніцкаму замо́жніцкай замо́жніцкаму замо́жніцкім
В. замо́жніцкі (неадуш.)
замо́жніцкага (адуш.)		 замо́жніцкую замо́жніцкае замо́жніцкія (неадуш.)
замо́жніцкіх (адуш.)
Т. замо́жніцкім замо́жніцкай
замо́жніцкаю		 замо́жніцкім замо́жніцкімі
М. замо́жніцкім замо́жніцкай замо́жніцкім замо́жніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

замо́жны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замо́жны замо́жная замо́жнае замо́жныя
Р. замо́жнага замо́жнай
замо́жнае		 замо́жнага замо́жных
Д. замо́жнаму замо́жнай замо́жнаму замо́жным
В. замо́жны (неадуш.)
замо́жнага (адуш.)		 замо́жную замо́жнае замо́жныя (неадуш.)
замо́жных (адуш.)
Т. замо́жным замо́жнай
замо́жнаю		 замо́жным замо́жнымі
М. замо́жным замо́жнай замо́жным замо́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. замо́к замкі́
Р. замка́ замко́ў
Д. замку́ замка́м
В. замо́к замкі́
Т. замко́м замка́мі
М. замку́ замка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замо́клы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замо́клы замо́клая замо́клае замо́клыя
Р. замо́клага замо́клай
замо́клае		 замо́клага замо́клых
Д. замо́кламу замо́клай замо́кламу замо́клым
В. замо́клы (неадуш.)
замо́клага (адуш.)		 замо́клую замо́клае замо́клыя (неадуш.)
замо́клых (адуш.)
Т. замо́клым замо́клай
замо́клаю		 замо́клым замо́клымі
М. замо́клым замо́клай замо́клым замо́клых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

замо́клы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замо́клы замо́клая замо́клае замо́клыя
Р. замо́клага замо́клай
замо́клае		 замо́клага замо́клых
Д. замо́кламу замо́клай замо́кламу замо́клым
В. замо́клы (неадуш.)
замо́клага (адуш.)		 замо́клую замо́клае замо́клыя (неадуш.)
замо́клых (адуш.)
Т. замо́клым замо́клай
замо́клаю		 замо́клым замо́клымі
М. замо́клым замо́клай замо́клым замо́клых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

замо́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замо́кну замо́кнем
2-я ас. замо́кнеш замо́кнеце
3-я ас. замо́кне замо́кнуць
Прошлы час
м. замо́к замо́клі
ж. замо́кла
н. замо́кла
Загадны лад
2-я ас. замо́кні замо́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час замо́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Замо́краўе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Замо́краўе
Р. Замо́краўя
Д. Замо́краўю
В. Замо́краўе
Т. Замо́краўем
М. Замо́краўі

замо́лада

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
замо́лада - -

Крыніцы: piskunou2012.