Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

замло́сціць

‘прывесці каго-небудзь у стан расслаблення, сну’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. замло́сціць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. замло́сціла

Крыніцы: piskunou2012.

Замлы́нне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Замлы́нне
Р. Замлы́ння
Д. Замлы́нню
В. Замлы́нне
Т. Замлы́ннем
М. Замлы́нні

замлява́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замлява́ю замлява́ем
2-я ас. замлява́еш замлява́еце
3-я ас. замлява́е замлява́юць
Прошлы час
м. замлява́ў замлява́лі
ж. замлява́ла
н. замлява́ла
Загадны лад
2-я ас. замлява́й замлява́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час замлява́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

замля́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замля́ўлю замля́вім
2-я ас. замля́віш замля́віце
3-я ас. замля́віць замля́вяць
Прошлы час
м. замля́віў замля́вілі
ж. замля́віла
н. замля́віла
Загадны лад
2-я ас. замля́ў замля́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час замля́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

замно́га

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
замно́га - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замо́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. замо́ва замо́вы
Р. замо́вы замо́ў
Д. замо́ве замо́вам
В. замо́ву замо́вы
Т. замо́вай
замо́ваю
замо́вамі
М. замо́ве замо́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замо́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замо́ўлю замо́вім
2-я ас. замо́віш замо́віце
3-я ас. замо́віць замо́вяць
Прошлы час
м. замо́віў замо́вілі
ж. замо́віла
н. замо́віла
Загадны лад
2-я ас. замо́ў замо́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час замо́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

замо́днічаць

‘пачаць моднічаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замо́днічаю замо́днічаем
2-я ас. замо́днічаеш замо́днічаеце
3-я ас. замо́днічае замо́днічаюць
Прошлы час
м. замо́днічаў замо́днічалі
ж. замо́днічала
н. замо́днічала
Загадны лад
2-я ас. замо́днічай замо́днічайце
Дзеепрыслоўе
прош. час замо́днічаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

замо́жна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
замо́жна замо́жней
замажне́й
-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

замо́жнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. замо́жнасць
Р. замо́жнасці
Д. замо́жнасці
В. замо́жнасць
Т. замо́жнасцю
М. замо́жнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.