Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ге́ній

‘чалавек з такой адоранасцю’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ге́ній

‘самая высокая адоранасць чалавека’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

генісарэ́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	генісарэ́цкі	генісарэ́цкая	генісарэ́цкае	генісарэ́цкія
Р.	генісарэ́цкага	генісарэ́цкай генісарэ́цкае	генісарэ́цкага	генісарэ́цкіх
Д.	генісарэ́цкаму	генісарэ́цкай	генісарэ́цкаму	генісарэ́цкім
В.	генісарэ́цкі (неадуш.) генісарэ́цкага (адуш.)	генісарэ́цкую	генісарэ́цкае	генісарэ́цкія (неадуш.) генісарэ́цкіх (адуш.)
Т.	генісарэ́цкім	генісарэ́цкай генісарэ́цкаю	генісарэ́цкім	генісарэ́цкімі
М.	генісарэ́цкім	генісарэ́цкай	генісарэ́цкім	генісарэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

геніта́ліі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: piskunou2012.

геніта́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	геніта́льны	геніта́льная	геніта́льнае	геніта́льныя
Р.	геніта́льнага	геніта́льнай геніта́льнае	геніта́льнага	геніта́льных
Д.	геніта́льнаму	геніта́льнай	геніта́льнаму	геніта́льным
В.	геніта́льны (неадуш.) геніта́льнага (адуш.)	геніта́льную	геніта́льнае	геніта́льныя (неадуш.) геніта́льных (адуш.)
Т.	геніта́льным	геніта́льнай геніта́льнаю	геніта́льным	геніта́льнымі
М.	геніта́льным	геніта́льнай	геніта́льным	геніта́льных

Крыніцы: piskunou2012.

геніты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

геніты́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	геніты́ўны	геніты́ўная	геніты́ўнае	геніты́ўныя
Р.	геніты́ўнага	геніты́ўнай геніты́ўнае	геніты́ўнага	геніты́ўных
Д.	геніты́ўнаму	геніты́ўнай	геніты́ўнаму	геніты́ўным
В.	геніты́ўны (неадуш.) геніты́ўнага (адуш.)	геніты́ўную	геніты́ўнае	геніты́ўныя (неадуш.) геніты́ўных (адуш.)
Т.	геніты́ўным	геніты́ўнай геніты́ўнаю	геніты́ўным	геніты́ўнымі
М.	геніты́ўным	геніты́ўнай	геніты́ўным	геніты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

ге́ніюшаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ге́ніюшаўскі	ге́ніюшаўская	ге́ніюшаўскае	ге́ніюшаўскія
Р.	ге́ніюшаўскага	ге́ніюшаўскай ге́ніюшаўскае	ге́ніюшаўскага	ге́ніюшаўскіх
Д.	ге́ніюшаўскаму	ге́ніюшаўскай	ге́ніюшаўскаму	ге́ніюшаўскім
В.	ге́ніюшаўскі (неадуш.) ге́ніюшаўскага (адуш.)	ге́ніюшаўскую	ге́ніюшаўскае	ге́ніюшаўскія (неадуш.) ге́ніюшаўскіх (адуш.)
Т.	ге́ніюшаўскім	ге́ніюшаўскай ге́ніюшаўскаю	ге́ніюшаўскім	ге́ніюшаўскімі
М.	ге́ніюшаўскім	ге́ніюшаўскай	ге́ніюшаўскім	ге́ніюшаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

генія́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
генія́льна	генія́льней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

генія́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum