менавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
менавы́ |
менава́я |
менаво́е |
менавы́я |
| Р. |
менаво́га |
менаво́й менаво́е |
менаво́га |
менавы́х |
| Д. |
менаво́му |
менаво́й |
менаво́му |
менавы́м |
| В. |
менавы́ (неадуш.) менаво́га (адуш.) |
менаву́ю |
менаво́е |
менавы́я (неадуш.) менавы́х (адуш.) |
| Т. |
менавы́м |
менаво́й менаво́ю |
менавы́м |
менавы́мі |
| М. |
менавы́м |
менаво́й |
менавы́м |
менавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мена́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мена́да |
мена́ды |
| Р. |
мена́ды |
мена́д |
| Д. |
мена́дзе |
мена́дам |
| В. |
мена́ду |
мена́д |
| Т. |
мена́дай мена́даю |
мена́дамі |
| М. |
мена́дзе |
мена́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
менажо́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
менажо́р |
менажо́ры |
| Р. |
менажо́ра |
менажо́раў |
| Д. |
менажо́ру |
менажо́рам |
| В. |
менажо́ра |
менажо́раў |
| Т. |
менажо́рам |
менажо́рамі |
| М. |
менажо́ру |
менажо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
менажы́раваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
менажы́раваны |
менажы́раваная |
менажы́раванае |
менажы́раваныя |
| Р. |
менажы́раванага |
менажы́раванай менажы́раванае |
менажы́раванага |
менажы́раваных |
| Д. |
менажы́раванаму |
менажы́раванай |
менажы́раванаму |
менажы́раваным |
| В. |
менажы́раваны (неадуш.) менажы́раванага (адуш.) |
менажы́раваную |
менажы́раванае |
менажы́раваныя (неадуш.) менажы́раваных (адуш.) |
| Т. |
менажы́раваным |
менажы́раванай менажы́раванаю |
менажы́раваным |
менажы́раванымі |
| М. |
менажы́раваным |
менажы́раванай |
менажы́раваным |
менажы́раваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
менажы́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
менажы́раваны |
менажы́раваная |
менажы́раванае |
менажы́раваныя |
| Р. |
менажы́раванага |
менажы́раванай менажы́раванае |
менажы́раванага |
менажы́раваных |
| Д. |
менажы́раванаму |
менажы́раванай |
менажы́раванаму |
менажы́раваным |
| В. |
менажы́раваны (неадуш.) менажы́раванага (адуш.) |
менажы́раваную |
менажы́раванае |
менажы́раваныя (неадуш.) менажы́раваных (адуш.) |
| Т. |
менажы́раваным |
менажы́раванай менажы́раванаю |
менажы́раваным |
менажы́раванымі |
| М. |
менажы́раваным |
менажы́раванай |
менажы́раваным |
менажы́раваных |
Кароткая форма: менажы́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
менажы́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
менажы́рую |
менажы́руем |
| 2-я ас. |
менажы́руеш |
менажы́руеце |
| 3-я ас. |
менажы́руе |
менажы́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
менажы́раваў |
менажы́равалі |
| ж. |
менажы́равала |
| н. |
менажы́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
менажы́руй |
менажы́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
менажы́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
менані́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
менані́т |
менані́ты |
| Р. |
менані́та |
менані́таў |
| Д. |
менані́ту |
менані́там |
| В. |
менані́та |
менані́таў |
| Т. |
менані́там |
менані́тамі |
| М. |
менані́це |
менані́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
менані́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
менані́цтва |
| Р. |
менані́цтва |
| Д. |
менані́цтву |
| В. |
менані́цтва |
| Т. |
менані́цтвам |
| М. |
менані́цтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
менапа́ўза
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
менапа́ўза |
| Р. |
менапа́ўзы |
| Д. |
менапа́ўзе |
| В. |
менапа́ўзу |
| Т. |
менапа́ўзай менапа́ўзаю |
| М. |
менапа́ўзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.