дзё́рзкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзё́рзкі |
дзё́рзкая |
дзё́рзкае |
дзё́рзкія |
| Р. |
дзё́рзкага |
дзё́рзкай дзё́рзкае |
дзё́рзкага |
дзё́рзкіх |
| Д. |
дзё́рзкаму |
дзё́рзкай |
дзё́рзкаму |
дзё́рзкім |
| В. |
дзё́рзкі (неадуш.) дзё́рзкага (адуш.) |
дзё́рзкую |
дзё́рзкае |
дзё́рзкія (неадуш.) дзё́рзкіх (адуш.) |
| Т. |
дзё́рзкім |
дзё́рзкай дзё́рзкаю |
дзё́рзкім |
дзё́рзкімі |
| М. |
дзё́рзкім |
дзё́рзкай |
дзё́рзкім |
дзё́рзкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дзё́рнавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзё́рнавічы |
| Р. |
Дзё́рнавіч Дзё́рнавічаў |
| Д. |
Дзё́рнавічам |
| В. |
Дзё́рнавічы |
| Т. |
Дзё́рнавічамі |
| М. |
Дзё́рнавічах |
дзёрназніма́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзёрназніма́льнік |
дзёрназніма́льнікі |
| Р. |
дзёрназніма́льніка |
дзёрназніма́льнікаў |
| Д. |
дзёрназніма́льніку |
дзёрназніма́льнікам |
| В. |
дзёрназніма́льнік |
дзёрназніма́льнікі |
| Т. |
дзёрназніма́льнікам |
дзёрназніма́льнікамі |
| М. |
дзёрназніма́льніку |
дзёрназніма́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дзё́рнуць
‘тузануць, таргануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення; хапіць, кульнуць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра спіртное)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзё́рну |
дзё́рнем |
| 2-я ас. |
дзё́рнеш |
дзё́рнеце |
| 3-я ас. |
дзё́рне |
дзё́рнуць |
| Прошлы час |
| м. |
дзё́рнуў |
дзё́рнулі |
| ж. |
дзё́рнула |
| н. |
дзё́рнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзё́рні |
дзё́рніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дзё́рнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзё́рты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзё́рты |
дзё́ртая |
дзё́ртае |
дзё́ртыя |
| Р. |
дзё́ртага |
дзё́ртай дзё́ртае |
дзё́ртага |
дзё́ртых |
| Д. |
дзё́ртаму |
дзё́ртай |
дзё́ртаму |
дзё́ртым |
| В. |
дзё́рты (неадуш.) дзё́ртага (адуш.) |
дзё́ртую |
дзё́ртае |
дзё́ртыя (неадуш.) дзё́ртых (адуш.) |
| Т. |
дзё́ртым |
дзё́ртай дзё́ртаю |
дзё́ртым |
дзё́ртымі |
| М. |
дзё́ртым |
дзё́ртай |
дзё́ртым |
дзё́ртых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
дзё́рты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзё́рты |
дзё́ртая |
дзё́ртае |
дзё́ртыя |
| Р. |
дзё́ртага |
дзё́ртай дзё́ртае |
дзё́ртага |
дзё́ртых |
| Д. |
дзё́ртаму |
дзё́ртай |
дзё́ртаму |
дзё́ртым |
| В. |
дзё́рты (неадуш.) дзё́ртага (адуш.) |
дзё́ртую |
дзё́ртае |
дзё́ртыя (неадуш.) дзё́ртых (адуш.) |
| Т. |
дзё́ртым |
дзё́ртай дзё́ртаю |
дзё́ртым |
дзё́ртымі |
| М. |
дзё́ртым |
дзё́ртай |
дзё́ртым |
дзё́ртых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
дзё́рты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзё́рты |
дзё́ртая |
дзё́ртае |
дзё́ртыя |
| Р. |
дзё́ртага |
дзё́ртай дзё́ртае |
дзё́ртага |
дзё́ртых |
| Д. |
дзё́ртаму |
дзё́ртай |
дзё́ртаму |
дзё́ртым |
| В. |
дзё́рты (неадуш.) дзё́ртага (адуш.) |
дзё́ртую |
дзё́ртае |
дзё́ртыя (неадуш.) дзё́ртых (адуш.) |
| Т. |
дзё́ртым |
дзё́ртай дзё́ртаю |
дзё́ртым |
дзё́ртымі |
| М. |
дзё́ртым |
дзё́ртай |
дзё́ртым |
дзё́ртых |
Кароткая форма: дзё́рта.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дзё́ру
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.