Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сема́нтыка-сінтаксі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сема́нтыка-сінтаксі́чны	сема́нтыка-сінтаксі́чная	сема́нтыка-сінтаксі́чнае	сема́нтыка-сінтаксі́чныя
Р.	сема́нтыка-сінтаксі́чнага	сема́нтыка-сінтаксі́чнай сема́нтыка-сінтаксі́чнае	сема́нтыка-сінтаксі́чнага	сема́нтыка-сінтаксі́чных
Д.	сема́нтыка-сінтаксі́чнаму	сема́нтыка-сінтаксі́чнай	сема́нтыка-сінтаксі́чнаму	сема́нтыка-сінтаксі́чным
В.	сема́нтыка-сінтаксі́чны (неадуш.) сема́нтыка-сінтаксі́чнага (адуш.)	сема́нтыка-сінтаксі́чную	сема́нтыка-сінтаксі́чнае	сема́нтыка-сінтаксі́чныя (неадуш.) сема́нтыка-сінтаксі́чных (адуш.)
Т.	сема́нтыка-сінтаксі́чным	сема́нтыка-сінтаксі́чнай сема́нтыка-сінтаксі́чнаю	сема́нтыка-сінтаксі́чным	сема́нтыка-сінтаксі́чнымі
М.	сема́нтыка-сінтаксі́чным	сема́нтыка-сінтаксі́чнай	сема́нтыка-сінтаксі́чным	сема́нтыка-сінтаксі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

семанты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
семанты́чна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

семанты́чна-стылісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	семанты́чна-стылісты́чны	семанты́чна-стылісты́чная	семанты́чна-стылісты́чнае	семанты́чна-стылісты́чныя
Р.	семанты́чна-стылісты́чнага	семанты́чна-стылісты́чнай семанты́чна-стылісты́чнае	семанты́чна-стылісты́чнага	семанты́чна-стылісты́чных
Д.	семанты́чна-стылісты́чнаму	семанты́чна-стылісты́чнай	семанты́чна-стылісты́чнаму	семанты́чна-стылісты́чным
В.	семанты́чна-стылісты́чны (неадуш.) семанты́чна-стылісты́чнага (адуш.)	семанты́чна-стылісты́чную	семанты́чна-стылісты́чнае	семанты́чна-стылісты́чныя (неадуш.) семанты́чна-стылісты́чных (адуш.)
Т.	семанты́чна-стылісты́чным	семанты́чна-стылісты́чнай семанты́чна-стылісты́чнаю	семанты́чна-стылісты́чным	семанты́чна-стылісты́чнымі
М.	семанты́чна-стылісты́чным	семанты́чна-стылісты́чнай	семанты́чна-стылісты́чным	семанты́чна-стылісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

семанты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	семанты́чны	семанты́чная	семанты́чнае	семанты́чныя
Р.	семанты́чнага	семанты́чнай семанты́чнае	семанты́чнага	семанты́чных
Д.	семанты́чнаму	семанты́чнай	семанты́чнаму	семанты́чным
В.	семанты́чны (неадуш.) семанты́чнага (адуш.)	семанты́чную	семанты́чнае	семанты́чныя (неадуш.) семанты́чных (адуш.)
Т.	семанты́чным	семанты́чнай семанты́чнаю	семанты́чным	семанты́чнымі
М.	семанты́чным	семанты́чнай	семанты́чным	семанты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

семантэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	семантэ́ма	семантэ́мы
Р.	семантэ́мы	семантэ́м
Д.	семантэ́ме	семантэ́мам
В.	семантэ́му	семантэ́мы
Т.	семантэ́май семантэ́маю	семантэ́мамі
М.	семантэ́ме	семантэ́мах

Крыніцы: piskunou2012.

семасіё́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	семасіё́лаг	семасіё́лагі
Р.	семасіё́лага	семасіё́лагаў
Д.	семасіё́лагу	семасіё́лагам
В.	семасіё́лага	семасіё́лагаў
Т.	семасіё́лагам	семасіё́лагамі
М.	семасіё́лагу	семасіё́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

семасіялагі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	семасіялагі́чны	семасіялагі́чная	семасіялагі́чнае	семасіялагі́чныя
Р.	семасіялагі́чнага	семасіялагі́чнай семасіялагі́чнае	семасіялагі́чнага	семасіялагі́чных
Д.	семасіялагі́чнаму	семасіялагі́чнай	семасіялагі́чнаму	семасіялагі́чным
В.	семасіялагі́чны (неадуш.) семасіялагі́чнага (адуш.)	семасіялагі́чную	семасіялагі́чнае	семасіялагі́чныя (неадуш.) семасіялагі́чных (адуш.)
Т.	семасіялагі́чным	семасіялагі́чнай семасіялагі́чнаю	семасіялагі́чным	семасіялагі́чнымі
М.	семасіялагі́чным	семасіялагі́чнай	семасіялагі́чным	семасіялагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

семасіяло́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	семасіяло́гія
Р.	семасіяло́гіі
Д.	семасіяло́гіі
В.	семасіяло́гію
Т.	семасіяло́гіяй семасіяло́гіяю
М.	семасіяло́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

семафо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	семафо́р	семафо́ры
Р.	семафо́ра	семафо́раў
Д.	семафо́ру	семафо́рам
В.	семафо́р	семафо́ры
Т.	семафо́рам	семафо́рамі
М.	семафо́ры	семафо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

семафо́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	семафо́рны	семафо́рная	семафо́рнае	семафо́рныя
Р.	семафо́рнага	семафо́рнай семафо́рнае	семафо́рнага	семафо́рных
Д.	семафо́рнаму	семафо́рнай	семафо́рнаму	семафо́рным
В.	семафо́рны (неадуш.) семафо́рнага (адуш.)	семафо́рную	семафо́рнае	семафо́рныя (неадуш.) семафо́рных (адуш.)
Т.	семафо́рным	семафо́рнай семафо́рнаю	семафо́рным	семафо́рнымі
М.	семафо́рным	семафо́рнай	семафо́рным	семафо́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)