Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дзе́ўма

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дзе́ўма - -

Крыніцы: piskunou2012.

дзеўчанё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. дзеўчанё́ дзеўчаня́ты
Р. дзеўчаня́ці дзеўчаня́таў
Д. дзеўчаню́ дзеўчаня́там
В. дзеўчанё́ дзеўчаня́таў
Т. дзеўчанё́м дзеўчаня́тамі
М. дзеўчаня́ці дзеўчаня́тах

Іншыя варыянты: дзеўчаня́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзеўчаня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. дзеўчаня́ дзеўчаня́ты
Р. дзеўчаня́ці дзеўчаня́таў
Д. дзеўчаню́ дзеўчаня́там
В. дзеўчаня́ дзеўчаня́таў
Т. дзеўчанё́м дзеўчаня́тамі
М. дзеўчаня́ці дзеўчаня́тах

Іншыя варыянты: дзеўчанё́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзе́ўчын

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзе́ўчын дзе́ўчына дзе́ўчынае дзе́ўчыныя
Р. дзе́ўчынага дзе́ўчынай
дзе́ўчынае		 дзе́ўчынага дзе́ўчыных
Д. дзе́ўчынаму дзе́ўчынай дзе́ўчынаму дзе́ўчыным
В. дзе́ўчын
дзе́ўчынага		 дзе́ўчыную дзе́ўчынае дзе́ўчыныя
Т. дзе́ўчыным дзе́ўчынай
дзе́ўчынаю		 дзе́ўчыным дзе́ўчынымі
М. дзе́ўчыным дзе́ўчынай дзе́ўчыным дзе́ўчыных

Крыніцы: tsbm1984.

дзе́ўчын

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзе́ўчын дзе́ўчына дзе́ўчынае дзе́ўчыныя
Р. дзе́ўчынага дзе́ўчынай
дзе́ўчынае		 дзе́ўчынага дзе́ўчыных
Д. дзе́ўчынаму дзе́ўчынай дзе́ўчынаму дзе́ўчыным
В. дзе́ўчын
дзе́ўчынага		 дзе́ўчыную дзе́ўчынае дзе́ўчыныя
Т. дзе́ўчыным дзе́ўчынай
дзе́ўчынаю		 дзе́ўчыным дзе́ўчынымі
М. дзе́ўчыным дзе́ўчынай дзе́ўчыным дзе́ўчыных

Крыніцы: tsbm1984.

Дзе́ўчын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзе́ўчын
Р. Дзе́ўчына
Д. Дзе́ўчыну
В. Дзе́ўчын
Т. Дзе́ўчынам
М. Дзе́ўчыне

дзе́ўчына

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́ўчына дзе́ўчыны
Р. дзе́ўчыны дзе́ўчын
Д. дзе́ўчыне дзе́ўчынам
В. дзе́ўчыну дзе́ўчын
Т. дзе́ўчынай
дзе́ўчынаю		 дзе́ўчынамі
М. дзе́ўчыне дзе́ўчынах

Крыніцы: piskunou2012.

дзе́ўчына

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́ўчына дзяўча́ты
дзяўчы́ны
Р. дзе́ўчыны дзяўча́т
Д. дзе́ўчыне дзяўча́там
В. дзе́ўчыну дзяўча́т
Т. дзе́ўчынай
дзе́ўчынаю		 дзяўча́тамі
М. дзе́ўчыне дзяўча́тах

Іншыя варыянты: дзяўчы́на.

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

дзе́ўчынка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́ўчынка дзе́ўчынкі
Р. дзе́ўчынкі дзе́ўчынак
Д. дзе́ўчынцы дзе́ўчынкам
В. дзе́ўчынку дзе́ўчынак
Т. дзе́ўчынкай
дзе́ўчынкаю		 дзе́ўчынкамі
М. дзе́ўчынцы дзе́ўчынках

Крыніцы: piskunou2012.

дзе́ўчыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзе́ўчуся дзе́ўчымся
2-я ас. дзе́ўчышся дзе́ўчыцеся
3-я ас. дзе́ўчыцца дзе́ўчацца
Прошлы час
м. - дзе́ўчыліся
ж. дзе́ўчылася
н. дзе́ўчылася
Загадны лад
2-я ас. дзе́ўчыся дзе́ўчыцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзе́ўчачыся

Крыніцы: piskunou2012.