Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

абыдзё́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абыдзё́ннік абыдзё́ннікі
Р. абыдзё́нніка абыдзё́ннікаў
Д. абыдзё́нніку абыдзё́ннікам
В. абыдзё́ннік абыдзё́ннікі
Т. абыдзё́ннікам абыдзё́ннікамі
М. абыдзё́нніку абыдзё́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

абыдзё́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абыдзё́нны абыдзё́нная абыдзё́ннае абыдзё́нныя
Р. абыдзё́ннага абыдзё́ннай
абыдзё́ннае		 абыдзё́ннага абыдзё́нных
Д. абыдзё́ннаму абыдзё́ннай абыдзё́ннаму абыдзё́нным
В. абыдзё́нны (неадуш.)
абыдзё́ннага (адуш.)		 абыдзё́нную абыдзё́ннае абыдзё́нныя (неадуш.)
абыдзё́нных (адуш.)
Т. абыдзё́нным абыдзё́ннай
абыдзё́ннаю		 абыдзё́нным абыдзё́ннымі
М. абыдзё́нным абыдзё́ннай абыдзё́нным абыдзё́нных

Крыніцы: piskunou2012.

абыдзё́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абыдзё́нны абыдзё́нная абыдзё́ннае абыдзё́нныя
Р. абыдзё́ннага абыдзё́ннай
абыдзё́ннае		 абыдзё́ннага абыдзё́нных
Д. абыдзё́ннаму абыдзё́ннай абыдзё́ннаму абыдзё́нным
В. абыдзё́нны (неадуш.)
абыдзё́ннага (адуш.)		 абыдзё́нную абыдзё́ннае абыдзё́нныя (неадуш.)
абыдзё́нных (адуш.)
Т. абыдзё́нным абыдзё́ннай
абыдзё́ннаю		 абыдзё́нным абыдзё́ннымі
М. абыдзё́нным абыдзё́ннай абыдзё́нным абыдзё́нных

Крыніцы: piskunou2012.

абыдзё́ншчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. абыдзё́ншчына
Р. абыдзё́ншчыны
Д. абыдзё́ншчыне
В. абыдзё́ншчыну
Т. абыдзё́ншчынай
абыдзё́ншчынаю
М. абыдзё́ншчыне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

абы́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абы́дны абы́дная абы́днае абы́дныя
Р. абы́днага абы́днай
абы́днае		 абы́днага абы́дных
Д. абы́днаму абы́днай абы́днаму абы́дным
В. абы́дны (неадуш.)
абы́днага (адуш.)		 абы́дную абы́днае абы́дныя (неадуш.)
абы́дных (адуш.)
Т. абы́дным абы́днай
абы́днаю		 абы́дным абы́днымі
М. абы́дным абы́днай абы́дным абы́дных

Крыніцы: piskunou2012.

абы́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абы́дны абы́дная абы́днае абы́дныя
Р. абы́днага абы́днай
абы́днае		 абы́днага абы́дных
Д. абы́днаму абы́днай абы́днаму абы́дным
В. абы́дны (неадуш.)
абы́днага (адуш.)		 абы́дную абы́днае абы́дныя (неадуш.)
абы́дных (адуш.)
Т. абы́дным абы́днай
абы́днаю		 абы́дным абы́днымі
М. абы́дным абы́днай абы́дным абы́дных

Крыніцы: piskunou2012.

абыйма́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. абыйма́нне
Р. абыйма́ння
Д. абыйма́нню
В. абыйма́нне
Т. абыйма́ннем
М. абыйма́нні

Крыніцы: piskunou2012.

абыйма́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абыйма́ю абыйма́ем
2-я ас. абыйма́еш абыйма́еце
3-я ас. абыйма́е абыйма́юць
Прошлы час
м. абыйма́ў абыйма́лі
ж. абыйма́ла
н. абыйма́ла
Загадны лад
2-я ас. абыйма́й абыйма́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абыйма́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

абы́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. абы́к
Р. абы́ку
Д. абы́ку
В. абы́к
Т. абы́кам
М. абы́ку

Крыніцы: piskunou2012.

абыка́ць

‘прывыкаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абыка́ю абыка́ем
2-я ас. абыка́еш абыка́еце
3-я ас. абыка́е абыка́юць
Прошлы час
м. абыка́ў абыка́лі
ж. абыка́ла
н. абыка́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час абыка́ючы

Крыніцы: piskunou2012.