Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

напаўнезале́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напаўнезале́жны напаўнезале́жная напаўнезале́жнае напаўнезале́жныя
Р. напаўнезале́жнага напаўнезале́жнай
напаўнезале́жнае		 напаўнезале́жнага напаўнезале́жных
Д. напаўнезале́жнаму напаўнезале́жнай напаўнезале́жнаму напаўнезале́жным
В. напаўнезале́жны (неадуш.)
напаўнезале́жнага (адуш.)		 напаўнезале́жную напаўнезале́жнае напаўнезале́жныя (неадуш.)
напаўнезале́жных (адуш.)
Т. напаўнезале́жным напаўнезале́жнай
напаўнезале́жнаю		 напаўнезале́жным напаўнезале́жнымі
М. напаўнезале́жным напаўнезале́жнай напаўнезале́жным напаўнезале́жных

Крыніцы: piskunou2012.

напаўне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. напаўне́нне
Р. напаўне́ння
Д. напаўне́нню
В. напаўне́нне
Т. напаўне́ннем
М. напаўне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напаўнепрыто́мны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напаўнепрыто́мны напаўнепрыто́мная напаўнепрыто́мнае напаўнепрыто́мныя
Р. напаўнепрыто́мнага напаўнепрыто́мнай
напаўнепрыто́мнае		 напаўнепрыто́мнага напаўнепрыто́мных
Д. напаўнепрыто́мнаму напаўнепрыто́мнай напаўнепрыто́мнаму напаўнепрыто́мным
В. напаўнепрыто́мны (неадуш.)
напаўнепрыто́мнага (адуш.)		 напаўнепрыто́мную напаўнепрыто́мнае напаўнепрыто́мныя (неадуш.)
напаўнепрыто́мных (адуш.)
Т. напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнай
напаўнепрыто́мнаю		 напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнымі
М. напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнай напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мных

Крыніцы: piskunou2012.

напаўнепрыто́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напаўнепрыто́мны напаўнепрыто́мная напаўнепрыто́мнае напаўнепрыто́мныя
Р. напаўнепрыто́мнага напаўнепрыто́мнай
напаўнепрыто́мнае		 напаўнепрыто́мнага напаўнепрыто́мных
Д. напаўнепрыто́мнаму напаўнепрыто́мнай напаўнепрыто́мнаму напаўнепрыто́мным
В. напаўнепрыто́мны (неадуш.)
напаўнепрыто́мнага (адуш.)		 напаўнепрыто́мную напаўнепрыто́мнае напаўнепрыто́мныя (неадуш.)
напаўнепрыто́мных (адуш.)
Т. напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнай
напаўнепрыто́мнаю		 напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнымі
М. напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мнай напаўнепрыто́мным напаўнепрыто́мных

Крыніцы: piskunou2012.

напаўня́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. напаўня́льнасць
Р. напаўня́льнасці
Д. напаўня́льнасці
В. напаўня́льнасць
Т. напаўня́льнасцю
М. напаўня́льнасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

напаўня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. напаўня́льнік напаўня́льнікі
Р. напаўня́льніка напаўня́льнікаў
Д. напаўня́льніку напаўня́льнікам
В. напаўня́льнік напаўня́льнікі
Т. напаўня́льнікам напаўня́льнікамі
М. напаўня́льніку напаўня́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напаўня́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напаўня́льны напаўня́льная напаўня́льнае напаўня́льныя
Р. напаўня́льнага напаўня́льнай
напаўня́льнае		 напаўня́льнага напаўня́льных
Д. напаўня́льнаму напаўня́льнай напаўня́льнаму напаўня́льным
В. напаўня́льны (неадуш.)
напаўня́льнага (адуш.)		 напаўня́льную напаўня́льнае напаўня́льныя (неадуш.)
напаўня́льных (адуш.)
Т. напаўня́льным напаўня́льнай
напаўня́льнаю		 напаўня́льным напаўня́льнымі
М. напаўня́льным напаўня́льнай напаўня́льным напаўня́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

напаўня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напаўня́юся напаўня́емся
2-я ас. напаўня́ешся напаўня́ецеся
3-я ас. напаўня́ецца напаўня́юцца
Прошлы час
м. напаўня́ўся напаўня́ліся
ж. напаўня́лася
н. напаўня́лася
Загадны лад
2-я ас. напаўня́йся напаўня́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час напаўня́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напаўня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напаўня́ю напаўня́ем
2-я ас. напаўня́еш напаўня́еце
3-я ас. напаўня́е напаўня́юць
Прошлы час
м. напаўня́ў напаўня́лі
ж. напаўня́ла
н. напаўня́ла
Загадны лад
2-я ас. напаўня́й напаўня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час напаўня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напаўпаваро́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напаўпаваро́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.