падзіркава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падзіркава́ны |
падзіркава́ная |
падзіркава́нае |
падзіркава́ныя |
| Р. |
падзіркава́нага |
падзіркава́най падзіркава́нае |
падзіркава́нага |
падзіркава́ных |
| Д. |
падзіркава́наму |
падзіркава́най |
падзіркава́наму |
падзіркава́ным |
| В. |
падзіркава́ны (неадуш.) падзіркава́нага (адуш.) |
падзіркава́ную |
падзіркава́нае |
падзіркава́ныя (неадуш.) падзіркава́ных (адуш.) |
| Т. |
падзіркава́ным |
падзіркава́най падзіркава́наю |
падзіркава́ным |
падзіркава́нымі |
| М. |
падзіркава́ным |
падзіркава́най |
падзіркава́ным |
падзіркава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіркава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
падзірку́ецца |
падзірку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
падзіркава́ўся |
падзіркава́ліся |
| ж. |
падзіркава́лася |
| н. |
падзіркава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзіркава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіркава́ць
‘прадзіравіць, прадраць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзірку́ю |
падзірку́ем |
| 2-я ас. |
падзірку́еш |
падзірку́еце |
| 3-я ас. |
падзірку́е |
падзірку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падзіркава́ў |
падзіркава́лі |
| ж. |
падзіркава́ла |
| н. |
падзіркава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзірку́й |
падзірку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзіркава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Падзісе́ннікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Падзісе́ннікі |
| Р. |
Падзісе́ннікаў |
| Д. |
Падзісе́ннікам |
| В. |
Падзісе́ннікі |
| Т. |
Падзісе́ннікамі |
| М. |
Падзісе́нніках |
падзі́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падзі́ў |
| Р. |
падзі́ву |
| Д. |
падзі́ву |
| В. |
падзі́ў |
| Т. |
падзі́вам |
| М. |
падзі́ве |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падзіўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіўля́юся |
падзіўля́емся |
| 2-я ас. |
падзіўля́ешся |
падзіўля́ецеся |
| 3-я ас. |
падзіўля́ецца |
падзіўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
падзіўля́ўся |
падзіўля́ліся |
| ж. |
падзіўля́лася |
| н. |
падзіўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіўля́йся |
падзіўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падзіўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіўля́ць
‘уражваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіўля́ю |
падзіўля́ем |
| 2-я ас. |
падзіўля́еш |
падзіўля́еце |
| 3-я ас. |
падзіўля́е |
падзіўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падзіўля́ў |
падзіўля́лі |
| ж. |
падзіўля́ла |
| н. |
падзіўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіўля́й |
падзіўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падзіўля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіцяне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
падзіцяне́ем |
| 2-я ас. |
- |
падзіцяне́еце |
| 3-я ас. |
падзіцяне́е |
падзіцяне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падзіцяне́ў |
падзіцяне́лі |
| ж. |
падзіцяне́ла |
| н. |
падзіцяне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
- |
падзіцяне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзіцяне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.