вы́кручаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кручаны |
вы́кручаная |
вы́кручанае |
вы́кручаныя |
| Р. |
вы́кручанага |
вы́кручанай вы́кручанае |
вы́кручанага |
вы́кручаных |
| Д. |
вы́кручанаму |
вы́кручанай |
вы́кручанаму |
вы́кручаным |
| В. |
вы́кручаны (неадуш.) вы́кручанага (адуш.) |
вы́кручаную |
вы́кручанае |
вы́кручаныя (неадуш.) вы́кручаных (адуш.) |
| Т. |
вы́кручаным |
вы́кручанай вы́кручанаю |
вы́кручаным |
вы́кручанымі |
| М. |
вы́кручаным |
вы́кручанай |
вы́кручаным |
вы́кручаных |
Кароткая форма: вы́кручана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выкруча́ста
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| выкруча́ста |
выкруча́сцей |
- |
выкруча́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкруча́сты |
выкруча́стая |
выкруча́стае |
выкруча́стыя |
| Р. |
выкруча́стага |
выкруча́стай выкруча́стае |
выкруча́стага |
выкруча́стых |
| Д. |
выкруча́стаму |
выкруча́стай |
выкруча́стаму |
выкруча́стым |
| В. |
выкруча́сты (неадуш.) выкруча́стага (адуш.) |
выкруча́стую |
выкруча́стае |
выкруча́стыя (неадуш.) выкруча́стых (адуш.) |
| Т. |
выкруча́стым |
выкруча́стай выкруча́стаю |
выкруча́стым |
выкруча́стымі |
| М. |
выкруча́стым |
выкруча́стай |
выкруча́стым |
выкруча́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
выкру́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкру́чванне |
| Р. |
выкру́чвання |
| Д. |
выкру́чванню |
| В. |
выкру́чванне |
| Т. |
выкру́чваннем |
| М. |
выкру́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выкру́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкру́чваюся |
выкру́чваемся |
| 2-я ас. |
выкру́чваешся |
выкру́чваецеся |
| 3-я ас. |
выкру́чваецца |
выкру́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выкру́чваўся |
выкру́чваліся |
| ж. |
выкру́чвалася |
| н. |
выкру́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкру́чвайся |
выкру́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкру́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкру́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкру́чваю |
выкру́чваем |
| 2-я ас. |
выкру́чваеш |
выкру́чваеце |
| 3-я ас. |
выкру́чвае |
выкру́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выкру́чваў |
выкру́чвалі |
| ж. |
выкру́чвала |
| н. |
выкру́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкру́чвай |
выкру́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкру́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкрыва́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкрыва́льнасць |
| Р. |
выкрыва́льнасці |
| Д. |
выкрыва́льнасці |
| В. |
выкрыва́льнасць |
| Т. |
выкрыва́льнасцю |
| М. |
выкрыва́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
выкрыва́льна-абвінава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчы |
выкрыва́льна-абвінава́ўчая |
выкрыва́льна-абвінава́ўчае |
выкрыва́льна-абвінава́ўчыя |
| Р. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчага |
выкрыва́льна-абвінава́ўчай выкрыва́льна-абвінава́ўчае |
выкрыва́льна-абвінава́ўчага |
выкрыва́льна-абвінава́ўчых |
| Д. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчаму |
выкрыва́льна-абвінава́ўчай |
выкрыва́льна-абвінава́ўчаму |
выкрыва́льна-абвінава́ўчым |
| В. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчы (неадуш.) выкрыва́льна-абвінава́ўчага (адуш.) |
выкрыва́льна-абвінава́ўчую |
выкрыва́льна-абвінава́ўчае |
выкрыва́льна-абвінава́ўчыя (неадуш.) выкрыва́льна-абвінава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчым |
выкрыва́льна-абвінава́ўчай выкрыва́льна-абвінава́ўчаю |
выкрыва́льна-абвінава́ўчым |
выкрыва́льна-абвінава́ўчымі |
| М. |
выкрыва́льна-абвінава́ўчым |
выкрыва́льна-абвінава́ўчай |
выкрыва́льна-абвінава́ўчым |
выкрыва́льна-абвінава́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.