Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дзераўля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзераўля́ны дзераўля́ная дзераўля́нае дзераўля́ныя
Р. дзераўля́нага дзераўля́най
дзераўля́нае
дзераўля́нага дзераўля́ных
Д. дзераўля́наму дзераўля́най дзераўля́наму дзераўля́ным
В. дзераўля́ны (неадуш.)
дзераўля́нага (адуш.)
дзераўля́ную дзераўля́нае дзераўля́ныя (неадуш.)
дзераўля́ных (адуш.)
Т. дзераўля́ным дзераўля́най
дзераўля́наю
дзераўля́ным дзераўля́нымі
М. дзераўля́ным дзераўля́най дзераўля́ным дзераўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Дзераўна́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Дзераўна́я
Р. Дзераўно́й
Д. Дзераўно́й
В. Дзераўну́ю
Т. Дзераўно́й
Дзераўно́ю
М. Дзераўно́й

Дзераўно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзераўно́
Р. Дзераўна́
Д. Дзераўну́
В. Дзераўно́
Т. Дзераўно́м
М. Дзераўне́

дзераўно́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзераўно́ўскі дзераўно́ўская дзераўно́ўскае дзераўно́ўскія
Р. дзераўно́ўскага дзераўно́ўскай
дзераўно́ўскае
дзераўно́ўскага дзераўно́ўскіх
Д. дзераўно́ўскаму дзераўно́ўскай дзераўно́ўскаму дзераўно́ўскім
В. дзераўно́ўскі (неадуш.)
дзераўно́ўскага (адуш.)
дзераўно́ўскую дзераўно́ўскае дзераўно́ўскія (неадуш.)
дзераўно́ўскіх (адуш.)
Т. дзераўно́ўскім дзераўно́ўскай
дзераўно́ўскаю
дзераўно́ўскім дзераўно́ўскімі
М. дзераўно́ўскім дзераўно́ўскай дзераўно́ўскім дзераўно́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дзераўцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзераўцы́
Р. Дзераўцо́ў
Д. Дзераўца́м
В. Дзераўцы́
Т. Дзераўца́мі
М. Дзераўца́х

дзербану́ць

‘залпам выпіць што-небудзь, чаго-небудзь (спіртнога) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзербану́ дзербанё́м
2-я ас. дзербане́ш дзербаняце́
3-я ас. дзербане́ дзербану́ць
Прошлы час
м. дзербану́ў дзербану́лі
ж. дзербану́ла
н. дзербану́ла
Загадны лад
2-я ас. дзербані́ дзербані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дзербану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Дзе́рбін

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзе́рбін
Р. Дзе́рбіна
Д. Дзе́рбіну
В. Дзе́рбін
Т. Дзе́рбінам
М. Дзе́рбіне

Дзе́рбінка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзе́рбінка
Р. Дзе́рбінкі
Д. Дзе́рбінцы
В. Дзе́рбінку
Т. Дзе́рбінкай
Дзе́рбінкаю
М. Дзе́рбінцы

Дзе́рбічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзе́рбічы
Р. Дзе́рбіч
Дзе́рбічаў
Д. Дзе́рбічам
В. Дзе́рбічы
Т. Дзе́рбічамі
М. Дзе́рбічах

дзе́рбнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́рбнік дзе́рбнікі
Р. дзе́рбніка дзе́рбнікаў
Д. дзе́рбніку дзе́рбнікам
В. дзе́рбніка дзе́рбнікаў
Т. дзе́рбнікам дзе́рбнікамі
М. дзе́рбніку дзе́рбніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.