напа́сціць
‘выпасці каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напа́шчу |
напа́сцім |
| 2-я ас. |
напа́сціш |
напа́сціце |
| 3-я ас. |
напа́сціць |
напа́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
напа́сціў |
напа́сцілі |
| ж. |
напа́сціла |
| н. |
напа́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напа́сці |
напа́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напа́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напа́сць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
напа́сць |
| Р. |
напа́сці |
| Д. |
напа́сці |
| В. |
напа́сць |
| Т. |
напа́сцю |
| М. |
напа́сці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напатка́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напатка́ны |
напатка́ная |
напатка́нае |
напатка́ныя |
| Р. |
напатка́нага |
напатка́най напатка́нае |
напатка́нага |
напатка́ных |
| Д. |
напатка́наму |
напатка́най |
напатка́наму |
напатка́ным |
| В. |
напатка́ны (неадуш.) напатка́нага (адуш.) |
напатка́ную |
напатка́нае |
напатка́ныя (неадуш.) напатка́ных (адуш.) |
| Т. |
напатка́ным |
напатка́най напатка́наю |
напатка́ным |
напатка́нымі |
| М. |
напатка́ным |
напатка́най |
напатка́ным |
напатка́ных |
Кароткая форма: напатка́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напатка́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напатка́юся |
напатка́емся |
| 2-я ас. |
напатка́ешся |
напатка́ецеся |
| 3-я ас. |
напатка́ецца |
напатка́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
напатка́ўся |
напатка́ліся |
| ж. |
напатка́лася |
| н. |
напатка́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напатка́йся |
напатка́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напатка́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напатка́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напатка́ю |
напатка́ем |
| 2-я ас. |
напатка́еш |
напатка́еце |
| 3-я ас. |
напатка́е |
напатка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напатка́ў |
напатка́лі |
| ж. |
напатка́ла |
| н. |
напатка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напатка́й |
напатка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напатка́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напатко́ўваць
‘сустракаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напатко́ўваю |
напатко́ўваем |
| 2-я ас. |
напатко́ўваеш |
напатко́ўваеце |
| 3-я ас. |
напатко́ўвае |
напатко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напатко́ўваў |
напатко́ўвалі |
| ж. |
напатко́ўвала |
| н. |
напатко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напатко́ўвай |
напатко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
напатко́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напаты́лічнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напаты́лічнік |
напаты́лічнікі |
| Р. |
напаты́лічніка |
напаты́лічнікаў |
| Д. |
напаты́лічніку |
напаты́лічнікам |
| В. |
напаты́лічнік |
напаты́лічнікі |
| Т. |
напаты́лічнікам |
напаты́лічнікамі |
| М. |
напаты́лічніку |
напаты́лічніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.