Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карака́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карака́л карака́лы
Р. карака́ла карака́лаў
Д. карака́лу карака́лам
В. карака́ла карака́лаў
Т. карака́лам карака́ламі
М. карака́ле карака́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каракалпа́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каракалпа́к каракалпа́кі
Р. каракалпа́ка каракалпа́каў
Д. каракалпа́ку каракалпа́кам
В. каракалпа́ка каракалпа́каў
Т. каракалпа́кам каракалпа́камі
М. каракалпа́ку каракалпа́ках

Крыніцы: nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

каракалпа́кскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каракалпа́кскі каракалпа́кская каракалпа́кскае каракалпа́кскія
Р. каракалпа́кскага каракалпа́кскай
каракалпа́кскае		 каракалпа́кскага каракалпа́кскіх
Д. каракалпа́кскаму каракалпа́кскай каракалпа́кскаму каракалпа́кскім
В. каракалпа́кскі (неадуш.)
каракалпа́кскага (адуш.)		 каракалпа́кскую каракалпа́кскае каракалпа́кскія (неадуш.)
каракалпа́кскіх (адуш.)
Т. каракалпа́кскім каракалпа́кскай
каракалпа́кскаю		 каракалпа́кскім каракалпа́кскімі
М. каракалпа́кскім каракалпа́кскай каракалпа́кскім каракалпа́кскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

каракалпа́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каракалпа́чка каракалпа́чкі
Р. каракалпа́чкі каракалпа́чак
Д. каракалпа́чцы каракалпа́чкам
В. каракалпа́чку каракалпа́чак
Т. каракалпа́чкай
каракалпа́чкаю		 каракалпа́чкамі
М. каракалпа́чцы каракалпа́чках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каракару́м

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Каракару́м
Р. Каракару́ма
Д. Каракару́му
В. Каракару́м
Т. Каракару́мам
М. Каракару́ме

каракару́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каракару́мскі каракару́мская каракару́мскае каракару́мскія
Р. каракару́мскага каракару́мскай
каракару́мскае		 каракару́мскага каракару́мскіх
Д. каракару́мскаму каракару́мскай каракару́мскаму каракару́мскім
В. каракару́мскі (неадуш.)
каракару́мскага (адуш.)		 каракару́мскую каракару́мскае каракару́мскія (неадуш.)
каракару́мскіх (адуш.)
Т. каракару́мскім каракару́мскай
каракару́мскаю		 каракару́мскім каракару́мскімі
М. каракару́мскім каракару́мскай каракару́мскім каракару́мскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Кара́кас

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кара́кас
Р. Кара́каса
Д. Кара́касу
В. Кара́кас
Т. Кара́касам
М. Кара́касе

кара́каскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кара́каскі кара́каская кара́каскае кара́каскія
Р. кара́каскага кара́каскай
кара́каскае		 кара́каскага кара́каскіх
Д. кара́каскаму кара́каскай кара́каскаму кара́каскім
В. кара́каскі (неадуш.)
кара́каскага (адуш.)		 кара́каскую кара́каскае кара́каскія (неадуш.)
кара́каскіх (адуш.)
Т. кара́каскім кара́каскай
кара́каскаю		 кара́каскім кара́каскімі
М. кара́каскім кара́каскай кара́каскім кара́каскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карака́ціца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карака́ціца карака́ціцы
Р. карака́ціцы карака́ціц
Д. карака́ціцы карака́ціцам
В. карака́ціцу карака́ціц
Т. карака́ціцай
карака́ціцаю		 карака́ціцамі
М. карака́ціцы карака́ціцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́кскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кара́кскі кара́кская кара́кскае кара́кскія
Р. кара́кскага кара́кскай
кара́кскае		 кара́кскага кара́кскіх
Д. кара́кскаму кара́кскай кара́кскаму кара́кскім
В. кара́кскі (неадуш.)
кара́кскага (адуш.)		 кара́кскую кара́кскае кара́кскія (неадуш.)
кара́кскіх (адуш.)
Т. кара́кскім кара́кскай
кара́кскаю		 кара́кскім кара́кскімі
М. кара́кскім кара́кскай кара́кскім кара́кскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.