Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прычы́м

злучнік, злучальны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прычы́на прычы́ны
Р. прычы́ны прычы́н
Д. прычы́не прычы́нам
В. прычы́ну прычы́ны
Т. прычы́най
прычы́наю		 прычы́намі
М. прычы́не прычы́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычы́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прычы́начка прычы́начкі
Р. прычы́начкі прычы́начак
Д. прычы́начцы прычы́начкам
В. прычы́начку прычы́начкі
Т. прычы́начкай
прычы́начкаю		 прычы́начкамі
М. прычы́начцы прычы́начках

Крыніцы: piskunou2012.

прычында́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прычында́лле
Р. прычында́лля
Д. прычында́ллю
В. прычында́лле
Т. прычында́ллем
М. прычында́ллі

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прычында́лы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. прычында́лы
Р. прычында́лаў
Д. прычында́лам
В. прычында́лы
Т. прычында́ламі
М. прычында́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычыне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прычыне́нне
Р. прычыне́ння
Д. прычыне́нню
В. прычыне́нне
Т. прычыне́ннем
М. прычыне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычы́нены прычы́неная прычы́ненае прычы́неныя
Р. прычы́ненага прычы́ненай
прычы́ненае		 прычы́ненага прычы́неных
Д. прычы́ненаму прычы́ненай прычы́ненаму прычы́неным
В. прычы́нены (неадуш.)
прычы́ненага (адуш.)		 прычы́неную прычы́ненае прычы́неныя (неадуш.)
прычы́неных (адуш.)
Т. прычы́неным прычы́ненай
прычы́ненаю		 прычы́неным прычы́ненымі
М. прычы́неным прычы́ненай прычы́неным прычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

прычы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прычы́нены прычы́неная прычы́ненае прычы́неныя
Р. прычы́ненага прычы́ненай
прычы́ненае		 прычы́ненага прычы́неных
Д. прычы́ненаму прычы́ненай прычы́ненаму прычы́неным
В. прычы́нены (неадуш.)
прычы́ненага (адуш.)		 прычы́неную прычы́ненае прычы́неныя (неадуш.)
прычы́неных (адуш.)
Т. прычы́неным прычы́ненай
прычы́ненаю		 прычы́неным прычы́ненымі
М. прычы́неным прычы́ненай прычы́неным прычы́неных

Кароткая форма: прычы́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прычыні́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычыню́ся прычы́німся
2-я ас. прычы́нішся прычы́ніцеся
3-я ас. прычы́ніцца прычы́няцца
Прошлы час
м. прычыні́ўся прычыні́ліся
ж. прычыні́лася
н. прычыні́лася
Загадны лад
2-я ас. прычыні́ся прычыні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прычыні́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прычыні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычыню́ прычы́нім
2-я ас. прычы́ніш прычы́ніце
3-я ас. прычы́ніць прычы́няць
Прошлы час
м. прычыні́ў прычыні́лі
ж. прычыні́ла
н. прычыні́ла
Загадны лад
2-я ас. прычыні́ прычыні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прычыні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.