Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пянька́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пянька́
Р. пянькі́
Д. пяньцы́
В. пяньку́
Т. пянько́й
пянько́ю
М. пяньцы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пянькі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пянькі́
Р. Пянько́ў
Д. Пянька́м
В. Пянькі́
Т. Пянька́мі
М. Пянька́х

пянько́ва-джу́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пянько́ва-джу́тавы пянько́ва-джу́тавая пянько́ва-джу́тавае пянько́ва-джу́тавыя
Р. пянько́ва-джу́тавага пянько́ва-джу́тавай
пянько́ва-джу́тавае
пянько́ва-джу́тавага пянько́ва-джу́тавых
Д. пянько́ва-джу́таваму пянько́ва-джу́тавай пянько́ва-джу́таваму пянько́ва-джу́тавым
В. пянько́ва-джу́тавы (неадуш.)
пянько́ва-джу́тавага (адуш.)
пянько́ва-джу́тавую пянько́ва-джу́тавае пянько́ва-джу́тавыя (неадуш.)
пянько́ва-джу́тавых (адуш.)
Т. пянько́ва-джу́тавым пянько́ва-джу́тавай
пянько́ва-джу́таваю
пянько́ва-джу́тавым пянько́ва-джу́тавымі
М. пянько́ва-джу́тавым пянько́ва-джу́тавай пянько́ва-джу́тавым пянько́ва-джу́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

пянько́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пянько́вы пянько́вая пянько́вае пянько́выя
Р. пянько́вага пянько́вай
пянько́вае
пянько́вага пянько́вых
Д. пянько́ваму пянько́вай пянько́ваму пянько́вым
В. пянько́вы (неадуш.)
пянько́вага (адуш.)
пянько́вую пянько́вае пянько́выя (неадуш.)
пянько́вых (адуш.)
Т. пянько́вым пянько́вай
пянько́ваю
пянько́вым пянько́вымі
М. пянько́вым пянько́вай пянько́вым пянько́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пянько́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пянько́ўка
Р. Пянько́ўкі
Д. Пянько́ўцы
В. Пянько́ўку
Т. Пянько́ўкай
Пянько́ўкаю
М. Пянько́ўцы

п’яню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’яню́га п’яню́гі
Р. п’яню́гі п’яню́г
Д. п’яню́зе п’яню́гам
В. п’яню́гу п’яню́г
Т. п’яню́гай
п’яню́гаю
п’яню́гамі
М. п’яню́зе п’яню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

п’яню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’яню́га п’яню́гі
Р. п’яню́гі п’яню́г
Д. п’яню́гу п’яню́гам
В. п’яню́гу п’яню́г
Т. п’яню́гам п’яню́гамі
М. п’яню́гу п’яню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Пяню́га

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пяню́га
Р. Пяню́гі
Д. Пяню́зе
В. Пяню́гу
Т. Пяню́гай
Пяню́гаю
М. Пяню́зе

Пяню́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пяню́гі
Р. Пяню́г
Пяню́гаў
Д. Пяню́гам
В. Пяню́гі
Т. Пяню́гамі
М. Пяню́гах

п’яню́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’яню́жка п’яню́жкі
Р. п’яню́жкі п’яню́жак
Д. п’яню́жцы п’яню́жкам
В. п’яню́жку п’яню́жак
Т. п’яню́жкай
п’яню́жкаю
п’яню́жкамі
М. п’яню́жцы п’яню́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008.