Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

п’я́нкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. п’я́нкасць
Р. п’я́нкасці
Д. п’я́нкасці
В. п’я́нкасць
Т. п’я́нкасцю
М. п’я́нкасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

п’янкі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’янкі́ п’янка́я п’янко́е п’янкі́я
Р. п’янко́га п’янко́й
п’янко́е		 п’янко́га п’янкі́х
Д. п’янко́му п’янко́й п’янко́му п’янкі́м
В. п’янкі́ (неадуш.)
п’янко́га (адуш.)		 п’янку́ю п’янко́е п’янкі́я (неадуш.)
п’янкі́х (адуш.)
Т. п’янкі́м п’янко́й
п’янко́ю		 п’янкі́м п’янкі́мі
М. п’янкі́м п’янко́й п’янкі́м п’янкі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’янліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
п’янліва п’янлівей -

п’янлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. п’янлі́васць
Р. п’янлі́васці
Д. п’янлі́васці
В. п’янлі́васць
Т. п’янлі́васцю
М. п’янлі́васці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

п’янлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’янлі́вы п’янлі́вая п’янлі́вае п’янлі́выя
Р. п’янлі́вага п’янлі́вай
п’янлі́вае		 п’янлі́вага п’янлі́вых
Д. п’янлі́ваму п’янлі́вай п’янлі́ваму п’янлі́вым
В. п’янлі́вы (неадуш.)
п’янлі́вага (адуш.)		 п’янлі́вую п’янлі́вае п’янлі́выя (неадуш.)
п’янлі́вых (адуш.)
Т. п’янлі́вым п’янлі́вай
п’янлі́ваю		 п’янлі́вым п’янлі́вымі
М. п’янлі́вым п’янлі́вай п’янлі́вым п’янлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

пя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пя́нне
Р. пя́ння
Д. пя́нню
В. пя́нне
Т. пя́ннем
М. пя́нні

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

п’яно́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
п’яно́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

п’яно́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яно́тны п’яно́тная п’яно́тнае п’яно́тныя
Р. п’яно́тнага п’яно́тнай
п’яно́тнае		 п’яно́тнага п’яно́тных
Д. п’яно́тнаму п’яно́тнай п’яно́тнаму п’яно́тным
В. п’яно́тны (неадуш.)
п’яно́тнага (адуш.)		 п’яно́тную п’яно́тнае п’яно́тныя (неадуш.)
п’яно́тных (адуш.)
Т. п’яно́тным п’яно́тнай
п’яно́тнаю		 п’яно́тным п’яно́тнымі
М. п’яно́тным п’яно́тнай п’яно́тным п’яно́тных

Крыніцы: piskunou2012.

п’я́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. п’я́нства
Р. п’я́нства
Д. п’я́нству
В. п’я́нства
Т. п’я́нствам
М. п’я́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’я́нстваваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. п’я́нствую п’я́нствуем
2-я ас. п’я́нствуеш п’я́нствуеце
3-я ас. п’я́нствуе п’я́нствуюць
Прошлы час
м. п’я́нстваваў п’я́нствавалі
ж. п’я́нствавала
н. п’я́нствавала
Загадны лад
2-я ас. п’я́нствуй п’я́нствуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час п’я́нствуючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.