це́нь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
це́нь |
це́ні |
| Р. |
це́ню |
це́няў |
| Д. |
це́ню |
це́ням |
| В. |
це́нь |
це́ні |
| Т. |
це́нем |
це́нямі |
| М. |
це́ні цяні́ |
це́нях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
це́ньканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
це́ньканне |
| Р. |
це́нькання |
| Д. |
це́ньканню |
| В. |
це́ньканне |
| Т. |
це́ньканнем |
| М. |
це́ньканні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
це́нькаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
це́нькаю |
це́нькаем |
| 2-я ас. |
це́нькаеш |
це́нькаеце |
| 3-я ас. |
це́нькае |
це́нькаюць |
| Прошлы час |
| м. |
це́нькаў |
це́нькалі |
| ж. |
це́нькала |
| н. |
це́нькала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
це́нькай |
це́нькайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
це́нькаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
це́нькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
це́нькі |
це́нькая |
це́нькае |
це́нькія |
| Р. |
це́нькага |
це́нькай це́нькае |
це́нькага |
це́нькіх |
| Д. |
це́нькаму |
це́нькай |
це́нькаму |
це́нькім |
| В. |
це́нькі (неадуш.) це́нькага (адуш.) |
це́нькую |
це́нькае |
це́нькія (неадуш.) це́нькіх (адуш.) |
| Т. |
це́нькім |
це́нькай це́нькаю |
це́нькім |
це́нькімі |
| М. |
це́нькім |
це́нькай |
це́нькім |
це́нькіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
це́нькнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
це́нькну |
це́нькнем |
| 2-я ас. |
це́нькнеш |
це́нькнеце |
| 3-я ас. |
це́нькне |
це́нькнуць |
| Прошлы час |
| м. |
це́нькнуў |
це́нькнулі |
| ж. |
це́нькнула |
| н. |
це́нькнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
це́нькні |
це́нькніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
це́нькнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ценява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цяню́ю |
цяню́ем |
| 2-я ас. |
цяню́еш |
цяню́еце |
| 3-я ас. |
цяню́е |
цяню́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ценява́ў |
ценява́лі |
| ж. |
ценява́ла |
| н. |
ценява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цяню́й |
цяню́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цяню́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ценяві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ценяві́к |
ценевікі́ |
| Р. |
ценевіка́ |
ценевіко́ў |
| Д. |
ценевіку́ |
ценевіка́м |
| В. |
ценевіка́ |
ценевіко́ў |
| Т. |
ценевіко́м |
ценевіка́мі |
| М. |
ценевіку́ |
ценевіка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
ценявы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ценявы́ |
ценява́я |
ценяво́е |
ценявы́я |
| Р. |
ценяво́га |
ценяво́й ценяво́е |
ценяво́га |
ценявы́х |
| Д. |
ценяво́му |
ценяво́й |
ценяво́му |
ценявы́м |
| В. |
ценявы́ (неадуш.) ценяво́га (адуш.) |
ценяву́ю |
ценяво́е |
ценявы́я (неадуш.) ценявы́х (адуш.) |
| Т. |
ценявы́м |
ценяво́й ценяво́ю |
ценявы́м |
ценявы́мі |
| М. |
ценявы́м |
ценяво́й |
ценявы́м |
ценявы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.