Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
абвгдежзійклмнпрстфхцчшюя

высо́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высо́льваю высо́льваем
2-я ас. высо́льваеш высо́льваеце
3-я ас. высо́львае высо́льваюць
Прошлы час
м. высо́льваў высо́львалі
ж. высо́львала
н. высо́львала
Загадны лад
2-я ас. высо́львай высо́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высо́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Высо́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Высо́ты
Р. Высо́т
Высо́таў
Д. Высо́там
В. Высо́ты
Т. Высо́тамі
М. Высо́тах

высо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. высо́ўванне
Р. высо́ўвання
Д. высо́ўванню
В. высо́ўванне
Т. высо́ўваннем
М. высо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

высо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высо́ўваюся высо́ўваемся
2-я ас. высо́ўваешся высо́ўваецеся
3-я ас. высо́ўваецца высо́ўваюцца
Прошлы час
м. высо́ўваўся высо́ўваліся
ж. высо́ўвалася
н. высо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. высо́ўвайся высо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час высо́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

высо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высо́ўваю высо́ўваем
2-я ас. высо́ўваеш высо́ўваеце
3-я ас. высо́ўвае высо́ўваюць
Прошлы час
м. высо́ўваў высо́ўвалі
ж. высо́ўвала
н. высо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. высо́ўвай высо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

высо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. высо́ўны высо́ўная высо́ўнае высо́ўныя
Р. высо́ўнага высо́ўнай
высо́ўнае		 высо́ўнага высо́ўных
Д. высо́ўнаму высо́ўнай высо́ўнаму высо́ўным
В. высо́ўны (неадуш.)
высо́ўнага (адуш.)		 высо́ўную высо́ўнае высо́ўныя (неадуш.)
высо́ўных (адуш.)
Т. высо́ўным высо́ўнай
высо́ўнаю		 высо́ўным высо́ўнымі
М. высо́ўным высо́ўнай высо́ўным высо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Высо́цкае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Высо́цкае
Р. Высо́цкага
Д. Высо́цкаму
В. Высо́цкае
Т. Высо́цкім
М. Высо́цкім

высо́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. высо́цкі высо́цкая высо́цкае высо́цкія
Р. высо́цкага высо́цкай
высо́цкае		 высо́цкага высо́цкіх
Д. высо́цкаму высо́цкай высо́цкаму высо́цкім
В. высо́цкі (неадуш.)
высо́цкага (адуш.)		 высо́цкую высо́цкае высо́цкія (неадуш.)
высо́цкіх (адуш.)
Т. высо́цкім высо́цкай
высо́цкаю		 высо́цкім высо́цкімі
М. высо́цкім высо́цкай высо́цкім высо́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Высо́цкія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Высо́цкія
Р. Высо́цкіх
Д. Высо́цкім
В. Высо́цкія
Т. Высо́цкімі
М. Высо́цкіх

высо́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. высо́чванне
Р. высо́чвання
Д. высо́чванню
В. высо́чванне
Т. высо́чваннем
М. высо́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.