Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
бвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшюя-

вальфрамзмяшча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальфрамзмяшча́льны вальфрамзмяшча́льная вальфрамзмяшча́льнае вальфрамзмяшча́льныя
Р. вальфрамзмяшча́льнага вальфрамзмяшча́льнай
вальфрамзмяшча́льнае		 вальфрамзмяшча́льнага вальфрамзмяшча́льных
Д. вальфрамзмяшча́льнаму вальфрамзмяшча́льнай вальфрамзмяшча́льнаму вальфрамзмяшча́льным
В. вальфрамзмяшча́льны (неадуш.)
вальфрамзмяшча́льнага (адуш.)		 вальфрамзмяшча́льную вальфрамзмяшча́льнае вальфрамзмяшча́льныя (неадуш.)
вальфрамзмяшча́льных (адуш.)
Т. вальфрамзмяшча́льным вальфрамзмяшча́льнай
вальфрамзмяшча́льнаю		 вальфрамзмяшча́льным вальфрамзмяшча́льнымі
М. вальфрамзмяшча́льным вальфрамзмяшча́льнай вальфрамзмяшча́льным вальфрамзмяшча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

вальфрамі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вальфрамі́т
Р. вальфрамі́ту
Д. вальфрамі́ту
В. вальфрамі́т
Т. вальфрамі́там
М. вальфрамі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вальфраммалібдэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальфраммалібдэ́навы вальфраммалібдэ́навая вальфраммалібдэ́навае вальфраммалібдэ́навыя
Р. вальфраммалібдэ́навага вальфраммалібдэ́навай
вальфраммалібдэ́навае		 вальфраммалібдэ́навага вальфраммалібдэ́навых
Д. вальфраммалібдэ́наваму вальфраммалібдэ́навай вальфраммалібдэ́наваму вальфраммалібдэ́навым
В. вальфраммалібдэ́навы (неадуш.)
вальфраммалібдэ́навага (адуш.)		 вальфраммалібдэ́навую вальфраммалібдэ́навае вальфраммалібдэ́навыя (неадуш.)
вальфраммалібдэ́навых (адуш.)
Т. вальфраммалібдэ́навым вальфраммалібдэ́навай
вальфраммалібдэ́наваю		 вальфраммалібдэ́навым вальфраммалібдэ́навымі
М. вальфраммалібдэ́навым вальфраммалібдэ́навай вальфраммалібдэ́навым вальфраммалібдэ́навых

Крыніцы: piskunou2012.

вальцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вальцава́нне
Р. вальцава́ння
Д. вальцава́нню
В. вальцава́нне
Т. вальцава́ннем
М. вальцава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вальцава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальцава́ны вальцава́ная вальцава́нае вальцава́ныя
Р. вальцава́нага вальцава́най
вальцава́нае		 вальцава́нага вальцава́ных
Д. вальцава́наму вальцава́най вальцава́наму вальцава́ным
В. вальцава́ны (неадуш.)
вальцава́нага (адуш.)		 вальцава́ную вальцава́нае вальцава́ныя (неадуш.)
вальцава́ных (адуш.)
Т. вальцава́ным вальцава́най
вальцава́наю		 вальцава́ным вальцава́нымі
М. вальцава́ным вальцава́най вальцава́ным вальцава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

вальцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальцава́ны вальцава́ная вальцава́нае вальцава́ныя
Р. вальцава́нага вальцава́най
вальцава́нае		 вальцава́нага вальцава́ных
Д. вальцава́наму вальцава́най вальцава́наму вальцава́ным
В. вальцава́ны (неадуш.)
вальцава́нага (адуш.)		 вальцава́ную вальцава́нае вальцава́ныя (неадуш.)
вальцава́ных (адуш.)
Т. вальцава́ным вальцава́най
вальцава́наю		 вальцава́ным вальцава́нымі
М. вальцава́ным вальцава́най вальцава́ным вальцава́ных

Кароткая форма: вальцава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

вальцава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вальцу́ецца вальцу́юцца
Прошлы час
м. вальцава́ўся вальцава́ліся
ж. вальцава́лася
н. вальцава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вальцава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вальцу́ю вальцу́ем
2-я ас. вальцу́еш вальцу́еце
3-я ас. вальцу́е вальцу́юць
Прошлы час
м. вальцава́ў вальцава́лі
ж. вальцава́ла
н. вальцава́ла
Загадны лад
2-я ас. вальцу́й вальцу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вальцу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ва́льціны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ва́льціны
Р. Ва́льцін
Ва́льцінаў
Д. Ва́льцінам
В. Ва́льціны
Т. Ва́льцінамі
М. Ва́льцінах

вальцо́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вальцо́вачны вальцо́вачная вальцо́вачнае вальцо́вачныя
Р. вальцо́вачнага вальцо́вачнай
вальцо́вачнае		 вальцо́вачнага вальцо́вачных
Д. вальцо́вачнаму вальцо́вачнай вальцо́вачнаму вальцо́вачным
В. вальцо́вачны (неадуш.)
вальцо́вачнага (адуш.)		 вальцо́вачную вальцо́вачнае вальцо́вачныя (неадуш.)
вальцо́вачных (адуш.)
Т. вальцо́вачным вальцо́вачнай
вальцо́вачнаю		 вальцо́вачным вальцо́вачнымі
М. вальцо́вачным вальцо́вачнай вальцо́вачным вальцо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.