Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

свяці́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. свячу́ све́цім
2-я ас. све́ціш све́ціце
3-я ас. све́ціць све́цяць
Прошлы час
м. свяці́ў свяці́лі
ж. свяці́ла
н. свяці́ла
Загадны лад
2-я ас. свяці́ свяці́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час све́цячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Свя́цк

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Свя́цк
Р. Свя́цка
Д. Свя́цку
В. Свя́цк
Т. Свя́цкам
М. Свя́цку

Свяча́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Свяча́
Р. Свячы́
Д. Свячы́
В. Свячу́
Т. Свячо́й
Свячо́ю
М. Свячы́

свячны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свячны́ свячна́я свячно́е свячны́я
Р. свячно́га свячно́й
свячно́е		 свячно́га свячны́х
Д. свячно́му свячно́й свячно́му свячны́м
В. свячны́ (неадуш.)
свячно́га (адуш.)		 свячну́ю свячно́е свячны́я (неадуш.)
свячны́х (адуш.)
Т. свячны́м свячно́й
свячно́ю		 свячны́м свячны́мі
М. свячны́м свячно́й свячны́м свячны́х

Крыніцы: piskunou2012.

свячэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. свячэ́нне
Р. свячэ́ння
Д. свячэ́нню
В. свячэ́нне
Т. свячэ́ннем
М. свячэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэннадзе́йнічаць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. свяшчэннадзе́йнічаю свяшчэннадзе́йнічаем
2-я ас. свяшчэннадзе́йнічаеш свяшчэннадзе́йнічаеце
3-я ас. свяшчэннадзе́йнічае свяшчэннадзе́йнічаюць
Прошлы час
м. свяшчэннадзе́йнічаў свяшчэннадзе́йнічалі
ж. свяшчэннадзе́йнічала
н. свяшчэннадзе́йнічала
Дзеепрыслоўе
цяп. час свяшчэннадзе́йнічаючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэннадзе́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свяшчэннадзе́йны свяшчэннадзе́йная свяшчэннадзе́йнае свяшчэннадзе́йныя
Р. свяшчэннадзе́йнага свяшчэннадзе́йнай
свяшчэннадзе́йнае		 свяшчэннадзе́йнага свяшчэннадзе́йных
Д. свяшчэннадзе́йнаму свяшчэннадзе́йнай свяшчэннадзе́йнаму свяшчэннадзе́йным
В. свяшчэннадзе́йны (неадуш.)
свяшчэннадзе́йнага (адуш.)		 свяшчэннадзе́йную свяшчэннадзе́йнае свяшчэннадзе́йныя (неадуш.)
свяшчэннадзе́йных (адуш.)
Т. свяшчэннадзе́йным свяшчэннадзе́йнай
свяшчэннадзе́йнаю		 свяшчэннадзе́йным свяшчэннадзе́йнымі
М. свяшчэннадзе́йным свяшчэннадзе́йнай свяшчэннадзе́йным свяшчэннадзе́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

свяшчэннадзе́йства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. свяшчэннадзе́йства
Р. свяшчэннадзе́йства
Д. свяшчэннадзе́йству
В. свяшчэннадзе́йства
Т. свяшчэннадзе́йствам
М. свяшчэннадзе́йстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свяшчэннаму́чанік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. свяшчэннаму́чанік свяшчэннаму́чанікі
Р. свяшчэннаму́чаніка свяшчэннаму́чанікаў
Д. свяшчэннаму́чаніку свяшчэннаму́чанікам
В. свяшчэннаму́чаніка свяшчэннаму́чанікаў
Т. свяшчэннаму́чанікам свяшчэннаму́чанікамі
М. свяшчэннаму́чаніку свяшчэннаму́чаніках

Крыніцы: piskunou2012.

свяшчэннаму́чаніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свяшчэннаму́чаніцкі свяшчэннаму́чаніцкая свяшчэннаму́чаніцкае свяшчэннаму́чаніцкія
Р. свяшчэннаму́чаніцкага свяшчэннаму́чаніцкай
свяшчэннаму́чаніцкае		 свяшчэннаму́чаніцкага свяшчэннаму́чаніцкіх
Д. свяшчэннаму́чаніцкаму свяшчэннаму́чаніцкай свяшчэннаму́чаніцкаму свяшчэннаму́чаніцкім
В. свяшчэннаму́чаніцкі (неадуш.)
свяшчэннаму́чаніцкага (адуш.)		 свяшчэннаму́чаніцкую свяшчэннаму́чаніцкае свяшчэннаму́чаніцкія (неадуш.)
свяшчэннаму́чаніцкіх (адуш.)
Т. свяшчэннаму́чаніцкім свяшчэннаму́чаніцкай
свяшчэннаму́чаніцкаю		 свяшчэннаму́чаніцкім свяшчэннаму́чаніцкімі
М. свяшчэннаму́чаніцкім свяшчэннаму́чаніцкай свяшчэннаму́чаніцкім свяшчэннаму́чаніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.