псіхаанале́птык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхаанале́птык |
псіхаанале́птыкі |
| Р. |
псіхаанале́птыку |
псіхаанале́птыкаў |
| Д. |
псіхаанале́птыку |
псіхаанале́птыкам |
| В. |
псіхаанале́птык |
псіхаанале́птыкі |
| Т. |
псіхаанале́птыкам |
псіхаанале́птыкамі |
| М. |
псіхаанале́птыку |
псіхаанале́птыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
псіхаана́ліз
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхаана́ліз |
| Р. |
псіхаана́лізу |
| Д. |
псіхаана́лізу |
| В. |
псіхаана́ліз |
| Т. |
псіхаана́лізам |
| М. |
псіхаана́лізе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхааналі́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхааналі́тык |
псіхааналі́тыкі |
| Р. |
псіхааналі́тыка |
псіхааналі́тыкаў |
| Д. |
псіхааналі́тыку |
псіхааналі́тыкам |
| В. |
псіхааналі́тыка |
псіхааналі́тыкаў |
| Т. |
псіхааналі́тыкам |
псіхааналі́тыкамі |
| М. |
псіхааналі́тыку |
псіхааналі́тыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіхааналіты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| псіхааналіты́чна |
- |
- |
псіхааналіты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхааналіты́чны |
псіхааналіты́чная |
псіхааналіты́чнае |
псіхааналіты́чныя |
| Р. |
псіхааналіты́чнага |
псіхааналіты́чнай псіхааналіты́чнае |
псіхааналіты́чнага |
псіхааналіты́чных |
| Д. |
псіхааналіты́чнаму |
псіхааналіты́чнай |
псіхааналіты́чнаму |
псіхааналіты́чным |
| В. |
псіхааналіты́чны (неадуш.) псіхааналіты́чнага (адуш.) |
псіхааналіты́чную |
псіхааналіты́чнае |
псіхааналіты́чныя (неадуш.) псіхааналіты́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхааналіты́чным |
псіхааналіты́чнай псіхааналіты́чнаю |
псіхааналіты́чным |
псіхааналіты́чнымі |
| М. |
псіхааналіты́чным |
псіхааналіты́чнай |
псіхааналіты́чным |
псіхааналіты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
псіху́ю |
псіху́ем |
| 2-я ас. |
псіху́еш |
псіху́еце |
| 3-я ас. |
псіху́е |
псіху́юць |
| Прошлы час |
| м. |
псіхава́ў |
псіхава́лі |
| ж. |
псіхава́ла |
| н. |
псіхава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
псіху́й |
псіху́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
псіху́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
псіхагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхагене́з |
| Р. |
псіхагене́зу |
| Д. |
псіхагене́зу |
| В. |
псіхагене́з |
| Т. |
псіхагене́зам |
| М. |
псіхагене́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.