псіхаанале́птык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| псіхаанале́птык | псіхаанале́птыкі | |
| псіхаанале́птыку | псіхаанале́птыкаў | |
| псіхаанале́птыку | псіхаанале́птыкам | |
| псіхаанале́птык | псіхаанале́птыкі | |
| псіхаанале́птыкам | псіхаанале́птыкамі | |
| псіхаанале́птыку | псіхаанале́птыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)