Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прычапу́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прычапуры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прычапуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прычарава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
прычарава́на	-	-

прычарава́ны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прычарава́ны	прычарава́ная	прычарава́нае	прычарава́ныя
Р.	прычарава́нага	прычарава́най прычарава́нае	прычарава́нага	прычарава́ных
Д.	прычарава́наму	прычарава́най	прычарава́наму	прычарава́ным
В.	прычарава́ны (неадуш.) прычарава́нага (адуш.)	прычарава́ную	прычарава́нае	прычарава́ныя (неадуш.) прычарава́ных (адуш.)
Т.	прычарава́ным	прычарава́най прычарава́наю	прычарава́ным	прычарава́нымі
М.	прычарава́ным	прычарава́най	прычарава́ным	прычарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прычарава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прычарава́ны	прычарава́ная	прычарава́нае	прычарава́ныя
Р.	прычарава́нага	прычарава́най прычарава́нае	прычарава́нага	прычарава́ных
Д.	прычарава́наму	прычарава́най	прычарава́наму	прычарава́ным
В.	прычарава́ны (неадуш.) прычарава́нага (адуш.)	прычарава́ную	прычарава́нае	прычарава́ныя (неадуш.) прычарава́ных (адуш.)
Т.	прычарава́ным	прычарава́най прычарава́наю	прычарава́ным	прычарава́нымі
М.	прычарава́ным	прычарава́най	прычарава́ным	прычарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прычарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прычарава́ны	прычарава́ная	прычарава́нае	прычарава́ныя
Р.	прычарава́нага	прычарава́най прычарава́нае	прычарава́нага	прычарава́ных
Д.	прычарава́наму	прычарава́най	прычарава́наму	прычарава́ным
В.	прычарава́ны (неадуш.) прычарава́нага (адуш.)	прычарава́ную	прычарава́нае	прычарава́ныя (неадуш.) прычарава́ных (адуш.)
Т.	прычарава́ным	прычарава́най прычарава́наю	прычарава́ным	прычарава́нымі
М.	прычарава́ным	прычарава́най	прычарава́ным	прычарава́ных

Кароткая форма: прычарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прычарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прычарава́ны	прычарава́ная	прычарава́нае	прычарава́ныя
Р.	прычарава́нага	прычарава́най прычарава́нае	прычарава́нага	прычарава́ных
Д.	прычарава́наму	прычарава́най	прычарава́наму	прычарава́ным
В.	прычарава́ны (неадуш.) прычарава́нага (адуш.)	прычарава́ную	прычарава́нае	прычарава́ныя (неадуш.) прычарава́ных (адуш.)
Т.	прычарава́ным	прычарава́най прычарава́наю	прычарава́ным	прычарава́нымі
М.	прычарава́ным	прычарава́най	прычарава́ным	прычарава́ных

Кароткая форма: прычарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прычарава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прычарнамо́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum