Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

наму́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. наму́чу наму́чым
2-я ас. наму́чыш наму́чыце
3-я ас. наму́чыць наму́чаць
Прошлы час
м. наму́чыў наму́чылі
ж. наму́чыла
н. наму́чыла
Загадны лад
2-я ас. наму́ч наму́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час наму́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

намуштрава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намуштрава́ны намуштрава́ная намуштрава́нае намуштрава́ныя
Р. намуштрава́нага намуштрава́най
намуштрава́нае
намуштрава́нага намуштрава́ных
Д. намуштрава́наму намуштрава́най намуштрава́наму намуштрава́ным
В. намуштрава́ны (неадуш.)
намуштрава́нага (адуш.)
намуштрава́ную намуштрава́нае намуштрава́ныя (неадуш.)
намуштрава́ных (адуш.)
Т. намуштрава́ным намуштрава́най
намуштрава́наю
намуштрава́ным намуштрава́нымі
М. намуштрава́ным намуштрава́най намуштрава́ным намуштрава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

намуштрава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намуштрава́ны намуштрава́ная намуштрава́нае намуштрава́ныя
Р. намуштрава́нага намуштрава́най
намуштрава́нае
намуштрава́нага намуштрава́ных
Д. намуштрава́наму намуштрава́най намуштрава́наму намуштрава́ным
В. намуштрава́ны (неадуш.)
намуштрава́нага (адуш.)
намуштрава́ную намуштрава́нае намуштрава́ныя (неадуш.)
намуштрава́ных (адуш.)
Т. намуштрава́ным намуштрава́най
намуштрава́наю
намуштрава́ным намуштрава́нымі
М. намуштрава́ным намуштрава́най намуштрава́ным намуштрава́ных

Кароткая форма: намуштрава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

намуштрава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. намуштру́ю намуштру́ем
2-я ас. намуштру́еш намуштру́еце
3-я ас. намуштру́е намуштру́юць
Прошлы час
м. намуштрава́ў намуштрава́лі
ж. намуштрава́ла
н. намуштрава́ла
Загадны лад
2-я ас. намуштру́й намуштру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час намуштрава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

намуштро́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намуштро́ваны намуштро́ваная намуштро́ванае намуштро́ваныя
Р. намуштро́ванага намуштро́ванай намуштро́ванага намуштро́ваных
Д. намуштро́ванаму намуштро́ванай намуштро́ванаму намуштро́ваным
В. намуштро́ванага намуштро́ваную намуштро́ванае намуштро́ваныя
намуштро́ваных
Т. намуштро́ваным намуштро́ванай
намуштро́ванаю
намуштро́ваным намуштро́ванымі
М. намуштро́ваным намуштро́ванай намуштро́ваным намуштро́ваных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

намуштро́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намуштро́ваны намуштро́ваная намуштро́ванае намуштро́ваныя
Р. намуштро́ванага намуштро́ванай намуштро́ванага намуштро́ваных
Д. намуштро́ванаму намуштро́ванай намуштро́ванаму намуштро́ваным
В. намуштро́ванага намуштро́ваную намуштро́ванае намуштро́ваныя
намуштро́ваных
Т. намуштро́ваным намуштро́ванай
намуштро́ванаю
намуштро́ваным намуштро́ванымі
М. намуштро́ваным намуштро́ванай намуштро́ваным намуштро́ваных

Кароткая форма: намуштро́вана.

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

намушча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. намушча́ю намушча́ем
2-я ас. намушча́еш намушча́еце
3-я ас. намушча́е намушча́юць
Прошлы час
м. намушча́ў намушча́лі
ж. намушча́ла
н. намушча́ла
Загадны лад
2-я ас. намушча́й намушча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час намушча́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

намушчо́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намушчо́ны намушчо́ная намушчо́нае намушчо́ныя
Р. намушчо́нага намушчо́най
намушчо́нае
намушчо́нага намушчо́ных
Д. намушчо́наму намушчо́най намушчо́наму намушчо́ным
В. намушчо́ны (неадуш.)
намушчо́нага (адуш.)
намушчо́ную намушчо́нае намушчо́ныя (неадуш.)
намушчо́ных (адуш.)
Т. намушчо́ным намушчо́най
намушчо́наю
намушчо́ным намушчо́нымі
М. намушчо́ным намушчо́най намушчо́ным намушчо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

намушчо́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. намушчо́ны намушчо́ная намушчо́нае намушчо́ныя
Р. намушчо́нага намушчо́най
намушчо́нае
намушчо́нага намушчо́ных
Д. намушчо́наму намушчо́най намушчо́наму намушчо́ным
В. намушчо́ны (неадуш.)
намушчо́нага (адуш.)
намушчо́ную намушчо́нае намушчо́ныя (неадуш.)
намушчо́ных (адуш.)
Т. намушчо́ным намушчо́най
намушчо́наю
намушчо́ным намушчо́нымі
М. намушчо́ным намушчо́най намушчо́ным намушчо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

намушчэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. намушчэ́нне
Р. намушчэ́ння
Д. намушчэ́нню
В. намушчэ́нне
Т. намушчэ́ннем
М. намушчэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.