двухсу́тачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухсу́тачны |
двухсу́тачная |
двухсу́тачнае |
двухсу́тачныя |
| Р. |
двухсу́тачнага |
двухсу́тачнай двухсу́тачнае |
двухсу́тачнага |
двухсу́тачных |
| Д. |
двухсу́тачнаму |
двухсу́тачнай |
двухсу́тачнаму |
двухсу́тачным |
| В. |
двухсу́тачны (неадуш.) двухсу́тачнага (адуш.) |
двухсу́тачную |
двухсу́тачнае |
двухсу́тачныя (неадуш.) двухсу́тачных (адуш.) |
| Т. |
двухсу́тачным |
двухсу́тачнай двухсу́тачнаю |
двухсу́тачным |
двухсу́тачнымі |
| М. |
двухсу́тачным |
двухсу́тачнай |
двухсу́тачным |
двухсу́тачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
двухсхі́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухсхі́льны |
двухсхі́льная |
двухсхі́льнае |
двухсхі́льныя |
| Р. |
двухсхі́льнага |
двухсхі́льнай двухсхі́льнае |
двухсхі́льнага |
двухсхі́льных |
| Д. |
двухсхі́льнаму |
двухсхі́льнай |
двухсхі́льнаму |
двухсхі́льным |
| В. |
двухсхі́льны (неадуш.) двухсхі́льнага (адуш.) |
двухсхі́льную |
двухсхі́льнае |
двухсхі́льныя (неадуш.) двухсхі́льных (адуш.) |
| Т. |
двухсхі́льным |
двухсхі́льнай двухсхі́льнаю |
двухсхі́льным |
двухсхі́льнымі |
| М. |
двухсхі́льным |
двухсхі́льнай |
двухсхі́льным |
двухсхі́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
tsblm1996.
двухсэ́нсава
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| двухсэ́нсава |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
двухсэ́нсавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
двухсэ́нсавасць |
| Р. |
двухсэ́нсавасці |
| Д. |
двухсэ́нсавасці |
| В. |
двухсэ́нсавасць |
| Т. |
двухсэ́нсавасцю |
| М. |
двухсэ́нсавасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
двухсэ́нсавы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухсэ́нсавы |
двухсэ́нсавая |
двухсэ́нсавае |
двухсэ́нсавыя |
| Р. |
двухсэ́нсавага |
двухсэ́нсавай двухсэ́нсавае |
двухсэ́нсавага |
двухсэ́нсавых |
| Д. |
двухсэ́нсаваму |
двухсэ́нсавай |
двухсэ́нсаваму |
двухсэ́нсавым |
| В. |
двухсэ́нсавы (неадуш.) двухсэ́нсавага (адуш.) |
двухсэ́нсавую |
двухсэ́нсавае |
двухсэ́нсавыя (неадуш.) двухсэ́нсавых (адуш.) |
| Т. |
двухсэ́нсавым |
двухсэ́нсавай двухсэ́нсаваю |
двухсэ́нсавым |
двухсэ́нсавымі |
| М. |
двухсэ́нсавым |
двухсэ́нсавай |
двухсэ́нсавым |
двухсэ́нсавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
двухсэ́нсіца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
двухсэ́нсіца |
| Р. |
двухсэ́нсіцы |
| Д. |
двухсэ́нсіцы |
| В. |
двухсэ́нсіцу |
| Т. |
двухсэ́нсіцай двухсэ́нсіцаю |
| М. |
двухсэ́нсіцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
двухсэнсо́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| двухсэнсо́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.