высно́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
высно́ўваю |
высно́ўваем |
| 2-я ас. |
высно́ўваеш |
высно́ўваеце |
| 3-я ас. |
высно́ўвае |
высно́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
высно́ўваў |
высно́ўвалі |
| ж. |
высно́ўвала |
| н. |
высно́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
высно́ўвай |
высно́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
высно́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высно́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
высно́ўка |
высно́ўкі |
| Р. |
высно́ўкі |
высно́вак |
| Д. |
высно́ўцы |
высно́ўкам |
| В. |
высно́ўку |
высно́ўкі |
| Т. |
высно́ўкай высно́ўкаю |
высно́ўкамі |
| М. |
высно́ўцы |
высно́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
высо́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| высо́зна |
высо́зней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
высо́зны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
высо́зны |
высо́зная |
высо́знае |
высо́зныя |
| Р. |
высо́знага |
высо́знай высо́знае |
высо́знага |
высо́зных |
| Д. |
высо́знаму |
высо́знай |
высо́знаму |
высо́зным |
| В. |
высо́зны (неадуш.) высо́знага (адуш.) |
высо́зную |
высо́знае |
высо́зныя (неадуш.) высо́зных (адуш.) |
| Т. |
высо́зным |
высо́знай высо́знаю |
высо́зным |
высо́знымі |
| М. |
высо́зным |
высо́знай |
высо́зным |
высо́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
высо́ка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| высо́ка |
вышэ́й вы́шай |
найвышэ́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
высокааб’ё́мны
прыметнік, якасны
|
адз. |
| м. |
| Н. |
высокааб’ё́мны |
| Р. |
- |
| Д. |
- |
| В. |
- |
| Т. |
- |
| М. |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.