Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вісмуты́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вісмуты́т вісмуты́ты
Р. вісмуты́ту вісмуты́таў
Д. вісмуты́ту вісмуты́там
В. вісмуты́т вісмуты́ты
Т. вісмуты́там вісмуты́тамі
М. вісмуты́це вісмуты́тах

Крыніцы: piskunou2012.

вісмуці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вісмуці́н
Р. вісмуці́ну
Д. вісмуці́ну
В. вісмуці́н
Т. вісмуці́нам
М. вісмуці́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ві́снуць

‘вісець’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ві́сну ві́снем
2-я ас. ві́снеш ві́снеце
3-я ас. ві́сне ві́снуць
Прошлы час
м. ві́снуў
ві́с		 ві́снулі
ві́слі
ж. ві́снула
ві́сла
н. ві́снула
ві́сла
Загадны лад
2-я ас. ві́сні ві́сніце

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Вісняві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вісняві́чы
Р. Вісняві́ч
Вісняві́чаў
Д. Вісняві́чам
В. Вісняві́чы
Т. Вісняві́чамі
М. Вісняві́чах

вісо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вісо́н вісо́ны
Р. вісо́ну вісо́наў
Д. вісо́ну вісо́нам
В. вісо́н вісо́ны
Т. вісо́нам вісо́намі
М. вісо́не вісо́нах

Крыніцы: piskunou2012.

вісо́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вісо́нны вісо́нная вісо́ннае вісо́нныя
Р. вісо́ннага вісо́ннай
вісо́ннае		 вісо́ннага вісо́нных
Д. вісо́ннаму вісо́ннай вісо́ннаму вісо́нным
В. вісо́нны (неадуш.)
вісо́ннага (адуш.)		 вісо́нную вісо́ннае вісо́нныя (неадуш.)
вісо́нных (адуш.)
Т. вісо́нным вісо́ннай
вісо́ннаю		 вісо́нным вісо́ннымі
М. вісо́нным вісо́ннай вісо́нным вісо́нных

Крыніцы: piskunou2012.

ві́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ві́ст
Р. ві́ста
Д. ві́сту
В. ві́ст
Т. ві́стам
М. ві́сце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вістава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вісту́ю вісту́ем
2-я ас. вісту́еш вісту́еце
3-я ас. вісту́е вісту́юць
Прошлы час
м. вістава́ў вістава́лі
ж. вістава́ла
н. вістава́ла
Загадны лад
2-я ас. вісту́й вісту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вісту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ві́стычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ві́стычы
Р. Ві́стыч
Ві́стычаў
Д. Ві́стычам
В. Ві́стычы
Т. Ві́стычамі
М. Ві́стычах

ві́сус

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ві́сус ві́сусы
Р. ві́суса ві́сусаў
Д. ві́сусу ві́сусам
В. ві́суса ві́сусаў
Т. ві́сусам ві́сусамі
М. ві́сусе ві́сусах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.