вісмуты́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вісмуты́т | вісмуты́ты | |
| вісмуты́ту | вісмуты́таў | |
| вісмуты́ту | вісмуты́там | |
| вісмуты́т | вісмуты́ты | |
| вісмуты́там | вісмуты́тамі | |
| вісмуты́це | вісмуты́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)