вы́снаваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́снаваны |
вы́снаваная |
вы́снаванае |
вы́снаваныя |
| Р. |
вы́снаванага |
вы́снаванай вы́снаванае |
вы́снаванага |
вы́снаваных |
| Д. |
вы́снаванаму |
вы́снаванай |
вы́снаванаму |
вы́снаваным |
| В. |
вы́снаваны (неадуш.) вы́снаванага (адуш.) |
вы́снаваную |
вы́снаванае |
вы́снаваныя (неадуш.) вы́снаваных (адуш.) |
| Т. |
вы́снаваным |
вы́снаванай вы́снаванаю |
вы́снаваным |
вы́снаванымі |
| М. |
вы́снаваным |
вы́снаванай |
вы́снаваным |
вы́снаваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́снавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́снуецца |
вы́снуюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́снаваўся |
вы́снаваліся |
| ж. |
вы́снавалася |
| н. |
вы́снавалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́снаваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́сную |
вы́снуем |
| 2-я ас. |
вы́снуеш |
вы́снуеце |
| 3-я ас. |
вы́снуе |
вы́снуюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́снаваў |
вы́снавалі |
| ж. |
вы́снавала |
| н. |
вы́снавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́снуй |
вы́снуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́снаваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высне́нне |
| Р. |
высне́ння |
| Д. |
высне́нню |
| В. |
высне́нне |
| Т. |
высне́ннем |
| М. |
высне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́снены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́снены |
вы́сненая |
вы́сненае |
вы́сненыя |
| Р. |
вы́сненага |
вы́сненай вы́сненае |
вы́сненага |
вы́сненых |
| Д. |
вы́сненаму |
вы́сненай |
вы́сненаму |
вы́сненым |
| В. |
вы́снены (неадуш.) вы́сненага (адуш.) |
вы́сненую |
вы́сненае |
вы́сненыя (неадуш.) вы́сненых (адуш.) |
| Т. |
вы́сненым |
вы́сненай вы́сненаю |
вы́сненым |
вы́сненымі |
| М. |
вы́сненым |
вы́сненай |
вы́сненым |
вы́сненых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́снены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́снены |
вы́сненая |
вы́сненае |
вы́сненыя |
| Р. |
вы́сненага |
вы́сненай вы́сненае |
вы́сненага |
вы́сненых |
| Д. |
вы́сненаму |
вы́сненай |
вы́сненаму |
вы́сненым |
| В. |
вы́снены (неадуш.) вы́сненага (адуш.) |
вы́сненую |
вы́сненае |
вы́сненыя (неадуш.) вы́сненых (адуш.) |
| Т. |
вы́сненым |
вы́сненай вы́сненаю |
вы́сненым |
вы́сненымі |
| М. |
вы́сненым |
вы́сненай |
вы́сненым |
вы́сненых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́сніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́сню |
вы́снім |
| 2-я ас. |
вы́сніш |
вы́сніце |
| 3-я ас. |
вы́сніць |
вы́сняць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́сніў |
вы́снілі |
| ж. |
вы́сніла |
| н. |
вы́сніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́сні |
вы́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́сніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высно́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
высно́ва |
высно́вы |
| Р. |
высно́вы |
высно́ў |
| Д. |
высно́ве |
высно́вам |
| В. |
высно́ву |
высно́вы |
| Т. |
высно́вай высно́ваю |
высно́вамі |
| М. |
высно́ве |
высно́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высно́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высно́ўванне |
| Р. |
высно́ўвання |
| Д. |
высно́ўванню |
| В. |
высно́ўванне |
| Т. |
высно́ўваннем |
| М. |
высно́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
высно́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
высно́ўваецца |
высно́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
высно́ўваўся |
высно́ўваліся |
| ж. |
высно́ўвалася |
| н. |
высно́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.