выно́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выно́сны |
выно́сная |
выно́снае |
выно́сныя |
| Р. |
выно́снага |
выно́снай выно́снае |
выно́снага |
выно́сных |
| Д. |
выно́снаму |
выно́снай |
выно́снаму |
выно́сным |
| В. |
выно́сны (неадуш.) выно́снага (адуш.) |
выно́сную |
выно́снае |
выно́сныя (неадуш.) выно́сных (адуш.) |
| Т. |
выно́сным |
выно́снай выно́снаю |
выно́сным |
выно́снымі |
| М. |
выно́сным |
выно́снай |
выно́сным |
выно́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
выно́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выно́шванне |
| Р. |
выно́швання |
| Д. |
выно́шванню |
| В. |
выно́шванне |
| Т. |
выно́шваннем |
| М. |
выно́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выно́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выно́шваецца |
выно́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выно́шваўся |
выно́шваліся |
| ж. |
выно́швалася |
| н. |
выно́швалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выно́шваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выно́шваю |
выно́шваем |
| 2-я ас. |
выно́шваеш |
выно́шваеце |
| 3-я ас. |
выно́швае |
выно́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выно́шваў |
выно́швалі |
| ж. |
выно́швала |
| н. |
выно́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выно́швай |
выно́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выно́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́нураны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́нураны |
вы́нураная |
вы́нуранае |
вы́нураныя |
| Р. |
вы́нуранага |
вы́нуранай вы́нуранае |
вы́нуранага |
вы́нураных |
| Д. |
вы́нуранаму |
вы́нуранай |
вы́нуранаму |
вы́нураным |
| В. |
вы́нураны (неадуш.) вы́нуранага (адуш.) |
вы́нураную |
вы́нуранае |
вы́нураныя (неадуш.) вы́нураных (адуш.) |
| Т. |
вы́нураным |
вы́нуранай вы́нуранаю |
вы́нураным |
вы́нуранымі |
| М. |
вы́нураным |
вы́нуранай |
вы́нураным |
вы́нураных |
Крыніцы:
piskunou2012.
вынура́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вынура́юся |
вынура́емся |
| 2-я ас. |
вынура́ешся |
вынура́ецеся |
| 3-я ас. |
вынура́ецца |
вынура́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вынура́ўся |
вынура́ліся |
| ж. |
вынура́лася |
| н. |
вынура́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вынура́йся |
вынура́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вынура́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вынура́ць
‘мардаваць, знясільваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вынура́ю |
вынура́ем |
| 2-я ас. |
вынура́еш |
вынура́еце |
| 3-я ас. |
вынура́е |
вынура́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вынура́ў |
вынура́лі |
| ж. |
вынура́ла |
| н. |
вынура́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вынура́й |
вынура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вынура́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́нурыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́нуруся |
вы́нурымся |
| 2-я ас. |
вы́нурышся |
вы́нурыцеся |
| 3-я ас. |
вы́нурыцца |
вы́нурацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нурыўся |
вы́нурыліся |
| ж. |
вы́нурылася |
| н. |
вы́нурылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́нурыся |
вы́нурыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́нурыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́нурыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́нуру |
вы́нурым |
| 2-я ас. |
вы́нурыш |
вы́нурыце |
| 3-я ас. |
вы́нурыць |
вы́нураць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нурыў |
вы́нурылі |
| ж. |
вы́нурыла |
| н. |
вы́нурыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́нурыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.