Намі́бія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Намі́бія |
| Р. |
Намі́біі |
| Д. |
Намі́біі |
| В. |
Намі́бію |
| Т. |
Намі́біяй Намі́біяю |
| М. |
Намі́біі |
намілава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
намілу́юся |
намілу́емся |
| 2-я ас. |
намілу́ешся |
намілу́ецеся |
| 3-я ас. |
намілу́ецца |
намілу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
намілава́ўся |
намілава́ліся |
| ж. |
намілава́лася |
| н. |
намілава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
намілу́йся |
намілу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
намілава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
намінава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
намінава́нне |
| Р. |
намінава́ння |
| Д. |
намінава́нню |
| В. |
намінава́нне |
| Т. |
намінава́ннем |
| М. |
намінава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
намінава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
намінава́ны |
намінава́ная |
намінава́нае |
намінава́ныя |
| Р. |
намінава́нага |
намінава́най намінава́нае |
намінава́нага |
намінава́ных |
| Д. |
намінава́наму |
намінава́най |
намінава́наму |
намінава́ным |
| В. |
намінава́ны (неадуш.) намінава́нага (адуш.) |
намінава́ную |
намінава́нае |
намінава́ныя (неадуш.) намінава́ных (адуш.) |
| Т. |
намінава́ным |
намінава́най намінава́наю |
намінава́ным |
намінава́нымі |
| М. |
намінава́ным |
намінава́най |
намінава́ным |
намінава́ных |
Кароткая форма: намінава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
намінава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
намінава́ны |
намінава́ная |
намінава́нае |
намінава́ныя |
| Р. |
намінава́нага |
намінава́най намінава́нае |
намінава́нага |
намінава́ных |
| Д. |
намінава́наму |
намінава́най |
намінава́наму |
намінава́ным |
| В. |
намінава́ны (неадуш.) намінава́нага (адуш.) |
намінава́ную |
намінава́нае |
намінава́ныя (неадуш.) намінава́ных (адуш.) |
| Т. |
намінава́ным |
намінава́най намінава́наю |
намінава́ным |
намінава́нымі |
| М. |
намінава́ным |
намінава́най |
намінава́ным |
намінава́ных |
Кароткая форма: намінава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
намінава́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наміну́ю |
наміну́ем |
| 2-я ас. |
наміну́еш |
наміну́еце |
| 3-я ас. |
наміну́е |
наміну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
намінава́ў |
намінава́лі |
| ж. |
намінава́ла |
| н. |
намінава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наміну́й |
наміну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наміну́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
наміна́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наміна́л |
| Р. |
наміна́лу |
| Д. |
наміна́лу |
| В. |
наміна́л |
| Т. |
наміна́лам |
| М. |
наміна́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наміналі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наміналі́зм |
| Р. |
наміналі́зму |
| Д. |
наміналі́зму |
| В. |
наміналі́зм |
| Т. |
наміналі́змам |
| М. |
наміналі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.