заку́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заку́тнік |
заку́тнікі |
| Р. |
заку́тніка |
заку́тнікаў |
| Д. |
заку́тніку |
заку́тнікам |
| В. |
заку́тніка |
заку́тнікаў |
| Т. |
заку́тнікам |
заку́тнікамі |
| М. |
заку́тніку |
заку́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
заку́тніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заку́тніца |
заку́тніцы |
| Р. |
заку́тніцы |
заку́тніц |
| Д. |
заку́тніцы |
заку́тніцам |
| В. |
заку́тніцу |
заку́тніц |
| Т. |
заку́тніцай заку́тніцаю |
заку́тніцамі |
| М. |
заку́тніцы |
заку́тніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
заку́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заку́ты |
заку́тая |
заку́тае |
заку́тыя |
| Р. |
заку́тага |
заку́тай заку́тае |
заку́тага |
заку́тых |
| Д. |
заку́таму |
заку́тай |
заку́таму |
заку́тым |
| В. |
заку́ты (неадуш.) заку́тага (адуш.) |
заку́тую |
заку́тае |
заку́тыя (неадуш.) заку́тых (адуш.) |
| Т. |
заку́тым |
заку́тай заку́таю |
заку́тым |
заку́тымі |
| М. |
заку́тым |
заку́тай |
заку́тым |
заку́тых |
Кароткая форма: заку́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заку́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заку́цце |
заку́цці |
| Р. |
заку́цця |
заку́ццяў |
| Д. |
заку́ццю |
заку́ццям |
| В. |
заку́цце |
заку́цці |
| Т. |
заку́ццем |
заку́ццямі |
| М. |
заку́цці |
заку́ццях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Заку́цце
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заку́цце |
| Р. |
Заку́цця |
| Д. |
Заку́ццю |
| В. |
Заку́цце |
| Т. |
Заку́ццем |
| М. |
Заку́цці |
заку́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закую́ |
закуё́м |
| 2-я ас. |
закуе́ш |
закуяце́ |
| 3-я ас. |
закуе́ |
закую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заку́ў |
заку́лі |
| ж. |
заку́ла |
| н. |
заку́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заку́й |
заку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заку́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закучара́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закучара́ўлюся |
закучара́вімся |
| 2-я ас. |
закучара́вішся |
закучара́віцеся |
| 3-я ас. |
закучара́віцца |
закучара́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
закучара́віўся |
закучара́віліся |
| ж. |
закучара́вілася |
| н. |
закучара́вілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закучара́віўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.