выпо́ўзваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпо́ўзваю |
выпо́ўзваем |
| 2-я ас. |
выпо́ўзваеш |
выпо́ўзваеце |
| 3-я ас. |
выпо́ўзвае |
выпо́ўзваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выпо́ўзваў |
выпо́ўзвалі |
| ж. |
выпо́ўзвала |
| н. |
выпо́ўзвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпо́ўзвай |
выпо́ўзвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпо́ўзваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпо́ўзіны
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
выпо́ўзіны |
| Р. |
выпо́ўзін |
| Д. |
выпо́ўзінам |
| В. |
выпо́ўзіны |
| Т. |
выпо́ўзінамі |
| М. |
выпо́ўзінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрабава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрабава́льнік |
выпрабава́льнікі |
| Р. |
выпрабава́льніка |
выпрабава́льнікаў |
| Д. |
выпрабава́льніку |
выпрабава́льнікам |
| В. |
выпрабава́льніка |
выпрабава́льнікаў |
| Т. |
выпрабава́льнікам |
выпрабава́льнікамі |
| М. |
выпрабава́льніку |
выпрабава́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрабава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрабава́льніца |
выпрабава́льніцы |
| Р. |
выпрабава́льніцы |
выпрабава́льніц |
| Д. |
выпрабава́льніцы |
выпрабава́льніцам |
| В. |
выпрабава́льніцу |
выпрабава́льніц |
| Т. |
выпрабава́льніцай выпрабава́льніцаю |
выпрабава́льніцамі |
| М. |
выпрабава́льніцы |
выпрабава́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрабава́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрабава́льніцкі |
выпрабава́льніцкая |
выпрабава́льніцкае |
выпрабава́льніцкія |
| Р. |
выпрабава́льніцкага |
выпрабава́льніцкай выпрабава́льніцкае |
выпрабава́льніцкага |
выпрабава́льніцкіх |
| Д. |
выпрабава́льніцкаму |
выпрабава́льніцкай |
выпрабава́льніцкаму |
выпрабава́льніцкім |
| В. |
выпрабава́льніцкі (неадуш.) выпрабава́льніцкага (адуш.) |
выпрабава́льніцкую |
выпрабава́льніцкае |
выпрабава́льніцкія (неадуш.) выпрабава́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
выпрабава́льніцкім |
выпрабава́льніцкай выпрабава́льніцкаю |
выпрабава́льніцкім |
выпрабава́льніцкімі |
| М. |
выпрабава́льніцкім |
выпрабава́льніцкай |
выпрабава́льніцкім |
выпрабава́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрабава́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрабава́льны |
выпрабава́льная |
выпрабава́льнае |
выпрабава́льныя |
| Р. |
выпрабава́льнага |
выпрабава́льнай выпрабава́льнае |
выпрабава́льнага |
выпрабава́льных |
| Д. |
выпрабава́льнаму |
выпрабава́льнай |
выпрабава́льнаму |
выпрабава́льным |
| В. |
выпрабава́льны (неадуш.) выпрабава́льнага (адуш.) |
выпрабава́льную |
выпрабава́льнае |
выпрабава́льныя (неадуш.) выпрабава́льных (адуш.) |
| Т. |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнай выпрабава́льнаю |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнымі |
| М. |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнай |
выпрабава́льным |
выпрабава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выпрабава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выпрабава́льны |
выпрабава́льная |
выпрабава́льнае |
выпрабава́льныя |
| Р. |
выпрабава́льнага |
выпрабава́льнай выпрабава́льнае |
выпрабава́льнага |
выпрабава́льных |
| Д. |
выпрабава́льнаму |
выпрабава́льнай |
выпрабава́льнаму |
выпрабава́льным |
| В. |
выпрабава́льны (неадуш.) выпрабава́льнага (адуш.) |
выпрабава́льную |
выпрабава́льнае |
выпрабава́льныя (неадуш.) выпрабава́льных (адуш.) |
| Т. |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнай выпрабава́льнаю |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнымі |
| М. |
выпрабава́льным |
выпрабава́льнай |
выпрабава́льным |
выпрабава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́прабаванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́прабаванасць |
| Р. |
вы́прабаванасці |
| Д. |
вы́прабаванасці |
| В. |
вы́прабаванасць |
| Т. |
вы́прабаванасцю |
| М. |
вы́прабаванасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
выпрабава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрабава́нне |
выпрабава́нні |
| Р. |
выпрабава́ння |
выпрабава́нняў |
| Д. |
выпрабава́нню |
выпрабава́нням |
| В. |
выпрабава́нне |
выпрабава́нні |
| Т. |
выпрабава́ннем |
выпрабава́ннямі |
| М. |
выпрабава́нні |
выпрабава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.