прыўла́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыўла́шчаны |
прыўла́шчаная |
прыўла́шчанае |
прыўла́шчаныя |
| Р. |
прыўла́шчанага |
прыўла́шчанай прыўла́шчанае |
прыўла́шчанага |
прыўла́шчаных |
| Д. |
прыўла́шчанаму |
прыўла́шчанай |
прыўла́шчанаму |
прыўла́шчаным |
| В. |
прыўла́шчаны (неадуш.) прыўла́шчанага (адуш.) |
прыўла́шчаную |
прыўла́шчанае |
прыўла́шчаныя (неадуш.) прыўла́шчаных (адуш.) |
| Т. |
прыўла́шчаным |
прыўла́шчанай прыўла́шчанаю |
прыўла́шчаным |
прыўла́шчанымі |
| М. |
прыўла́шчаным |
прыўла́шчанай |
прыўла́шчаным |
прыўла́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўлашча́ць
‘прысвойваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўлашча́ю |
прыўлашча́ем |
| 2-я ас. |
прыўлашча́еш |
прыўлашча́еце |
| 3-я ас. |
прыўлашча́е |
прыўлашча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыўлашча́ў |
прыўлашча́лі |
| ж. |
прыўлашча́ла |
| н. |
прыўлашча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыўлашча́й |
прыўлашча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыўлашча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўла́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыўла́шчванне |
| Р. |
прыўла́шчвання |
| Д. |
прыўла́шчванню |
| В. |
прыўла́шчванне |
| Т. |
прыўла́шчваннем |
| М. |
прыўла́шчванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўла́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўла́шчваюся |
прыўла́шчваемся |
| 2-я ас. |
прыўла́шчваешся |
прыўла́шчваецеся |
| 3-я ас. |
прыўла́шчваецца |
прыўла́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыўла́шчваўся |
прыўла́шчваліся |
| ж. |
прыўла́шчвалася |
| н. |
прыўла́шчвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыўла́шчваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўла́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўла́шчваю |
прыўла́шчваем |
| 2-я ас. |
прыўла́шчваеш |
прыўла́шчваеце |
| 3-я ас. |
прыўла́шчвае |
прыўла́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыўла́шчваў |
прыўла́шчвалі |
| ж. |
прыўла́шчвала |
| н. |
прыўла́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыўла́шчвай |
прыўла́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыўла́шчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўла́шчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўла́шчу |
прыўла́шчым |
| 2-я ас. |
прыўла́шчыш |
прыўла́шчыце |
| 3-я ас. |
прыўла́шчыць |
прыўла́шчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыўла́шчыў |
прыўла́шчылі |
| ж. |
прыўла́шчыла |
| н. |
прыўла́шчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыўла́шчы |
прыўла́шчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыўла́шчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўлякну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўлякну́ся |
прыўлякнё́мся |
| 2-я ас. |
прыўлякне́шся |
прыўлякняце́ся |
| 3-я ас. |
прыўлякне́цца |
прыўлякну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыўлякну́ўся |
прыўлякну́ліся |
| ж. |
прыўлякну́лася |
| н. |
прыўлякну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыўлякні́ся |
прыўлякні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыўлякну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыўлякну́ць
‘спалохаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыўлякну́ |
прыўлякнё́м |
| 2-я ас. |
прыўлякне́ш |
прыўлякняце́ |
| 3-я ас. |
прыўлякне́ |
прыўлякну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыўлякну́ў |
прыўлякну́лі |
| ж. |
прыўлякну́ла |
| н. |
прыўлякну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыўлякні́ |
прыўлякні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыўлякну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.