Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ві́рысты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ві́рысты ві́рыстая ві́рыстае ві́рыстыя
Р. ві́рыстага ві́рыстай
ві́рыстае		 ві́рыстага ві́рыстых
Д. ві́рыстаму ві́рыстай ві́рыстаму ві́рыстым
В. ві́рысты (неадуш.) ві́рыстую ві́рыстае ві́рыстыя (неадуш.)
Т. ві́рыстым ві́рыстай
ві́рыстаю		 ві́рыстым ві́рыстымі
М. ві́рыстым ві́рыстай ві́рыстым ві́рыстых

Іншыя варыянты: віры́сты.

Крыніцы: prym2009.

віры́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віры́сты віры́стая віры́стае віры́стыя
Р. віры́стага віры́стай
віры́стае		 віры́стага віры́стых
Д. віры́стаму віры́стай віры́стаму віры́стым
В. віры́сты (неадуш.)
віры́стага (адуш.)		 віры́стую віры́стае віры́стыя (неадуш.)
віры́стых (адуш.)
Т. віры́стым віры́стай
віры́стаю		 віры́стым віры́стымі
М. віры́стым віры́стай віры́стым віры́стых

Іншыя варыянты: ві́рысты.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віры́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. віры́цца -
Прошлы час
м. віры́ўся віры́ліся
ж. віры́лася
н. віры́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віры́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. віры́ць віра́ць
Прошлы час
м. віры́ў віры́лі
ж. віры́ла
н. віры́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Віры́чаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Віры́чаў
Р. Віры́чава
Д. Віры́чаву
В. Віры́чаў
Т. Віры́чавам
М. Віры́чаве

Віры́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Віры́шча
Р. Віры́шча
Д. Віры́шчу
В. Віры́шча
Т. Віры́шчам
М. Віры́шчы

вірыя́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вірыя́льны вірыя́льная вірыя́льнае вірыя́льныя
Р. вірыя́льнага вірыя́льнай
вірыя́льнае		 вірыя́льнага вірыя́льных
Д. вірыя́льнаму вірыя́льнай вірыя́льнаму вірыя́льным
В. вірыя́льны (неадуш.)
вірыя́льнага (адуш.)		 вірыя́льную вірыя́льнае вірыя́льныя (неадуш.)
вірыя́льных (адуш.)
Т. вірыя́льным вірыя́льнай
вірыя́льнаю		 вірыя́льным вірыя́льнымі
М. вірыя́льным вірыя́льнай вірыя́льным вірыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ві́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ві́с ві́сы
Р. ві́су ві́саў
Д. ві́су ві́сам
В. ві́с ві́сы
Т. ві́сам ві́самі
М. ві́се ві́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ві́сагінас

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ві́сагінас
Р. Ві́сагінаса
Д. Ві́сагінасу
В. Ві́сагінас
Т. Ві́сагінасам
М. Ві́сагінасе

Вісба́дэн

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вісба́дэн
Р. Вісба́дэна
Д. Вісба́дэну
В. Вісба́дэн
Т. Вісба́дэнам
М. Вісба́дэне